مرکز خبر- رقص کوردی «هه‌لپه‌رکی» این‌بار بر صحنه‌ای اجرا می‌شود که مرز میان سوگ، مقاومت و سیاست را در هم می‌شکند؛ اجرایی که از دل فقدان برمی‌خیزد و به زبان بدن، روایت ایستادگی و حافظه جمعی یک مبارزه را زنده می‌کند.

مینو همیلی، زندانی سیاسی سابق، در برنامه «نه به شکنجه، نه به خشونت» که هشتم مه ۲۰۲۶ در تورنتو و از سوی «مرکز کانادایی حمایت از قربانیان شکنجه» (CCVT) برگزار شد، این اجرا را به یاد غزال مولان به صحنه آورد؛ زنی که نامش با مقاومت و جنگ، و با بدن زخمی گره خورده است.

غزال مولان، زن پیشمرگ کورد، پس از حمله پهپادی به اردوگاه کومله زحمتکشان کوردستان در شامگاه ۲۵ فروردین زخمی شد و در حالی جان باخت که پشت درهای بسته بیمارستان‌های سلیمانی، دسترسی به درمانش در سایه ملاحظات سیاسی و ترس از پیامدها متوقف ماند.

او در سکوت به خاک سپرده شد، اما آن سکوت دوام نیاورد؛ در تجدید پیمان همرزمانش بر مزارش، و حالا در این اجرا که سوگ را به کنش و یاد را به اعتراض تبدیل می‌کند.