‘Xwişka min cîhaneke cûda dijî’
Ji bilî fêrbûna li dibistanê, zarokên bi Sendroma Downê hewceyê lîstik û hawirdoreke taybet in. Arîna Soran ku bi xwişka xwe Arya re jiyanek hevpar dimeşîne, daxwaz dike ku ji bo van zarokan navendeke pispor a çar demsalî bê avakirin.
MIHRÎBAN SELAM
Helebce – Jiyana rojane ya Soran bi ya xwişka wê Arya re ku xwedî sendroma downê ye, girêdayî ye. Pêdiviyên xwişka wê ji dermankirinê wêdetir diçin. Ew di heman demê de hewceyê cihekî taybet e ku bikaribe xizmetên tibî, perwerde û civakî yên guncaw bigre.
Banga ji bo avakirina navendeke taybet
Arîna Soran ji ajansa me re axivî û diyar kir ku xwişkeke wê bi navê Arya heye û ew nexweş e. Arîna wiha got: "Ez xwişka Arya Soran im. Xwişka min nexweşa sendroma downê ye. Li malê pirsgirêk û pêdiviyên me hene û xwişka min hewceyê cihekî taybet e. Li Herêma Kurdistanê navendek tune ye xizmetên tam ji bo kesên bi sendroma downê peyda bike. Em hewceyê navendek an saziyeke ku dikare van zarokan û zarokên din bi cih bike ne. Navendên otîzmê hene lê ew tenê zarokên otîstîk qebûl dikin."
‘Pêdiviya têgihiştin û dermankirineke guncaw’
Arîna tekez kir ku malbatên kesên bi sendroma downê hewceyê têgihîştin û dermankirineke taybet in, ji ber ku pêdiviyên van kesan ji hev cuda ne. Arîna wiha pê de çû: "Ev rewşek dijwar e û daxwaz pir in. Carna divê ev hemû hewcedarî û taybetmendî werin hesibandin. Divê bi hêrs nêzî wan nebin; carna ew hîs dikin ku tên redkirin."
Arîna bang li Wezareta Perwerdeyê û Hikûmeta Herêma Başûrê Kurdistanê dike ku ji bo van kesan navendek an saziyeke taybet peyda bikin. Arîna tekez kir ku pêdivî bi cihekî heye bikaribe hem di mehên havînê û hem jî yên zivistanê de xizmetê bike û hinek ji zehmetiyên ku malbat pê re rûbirû dimînin sivik bike. Arîna wiha got: "Daxwaza min ji Wezareta Perwerdeyê û Hikûmeta Herêma Kurdistanê ew e ku avahiyek an saziyek vekin, bikaribe hem di havînê de û hem jî di zivistanê de zarokan û bavan bi cih bike da ku barê malbatan sivik bike."
‘Tenê dibistan têr nake’
Arîna dibêje ku her çendî perwerde girîng be jî pêdiviya kesên bi sendroma downê ne tenê bi ders û karên dibistanê ve sînorkirî ne û wiha pê de çû: "Her çiqas ew li dibistanê bin jî ev bi tena serê xwe têrê nake. Ne tenê hewce ye ku hejmaran fêr bibin; ew her wiha hewceyê lîstik, ders, çalakî, wêne û fêrbûna tiştên nû ne ku ramanên wan teşwîq dikin."
‘Divê jêhatiyên wan werin naskirin’
Arîna Soran her wiha diyar kir ku kesên bi sendroma downê xwedî şiyanên cihêreng in û bi piştgirî û dermankirineke guncaw dikarin gelek tiştan fêr bibin. Arîna wiha got: "Wekî zaroka mamoste Şadan, ez rewşa wê dizanim û fêm dikim. Ez dizanim ku zarokên mîna xwişka Annya pir caran baş balê dikşînin û tiştan zû fêr dibin. Ger hûn pir bi wan re biaxivin, ew dikarin zû fêrî axaftinê bibin. Piştgiriya malbat û civakê, axaftina bi wan re, lîstina bi wan re û afirandina hawirdoreke guncaw, di pêşketin û fêrbûna wan de roleke girîng dilîze."
Deng û bangek ji hemû malbatan re
Daxwaza Arîna ne tenê ji bo xwişka wê ye, ji bo gelek malbatên ku rojane bi hewcedariyên kesên bi sendroma downê re dijîn û carna ji bo dîtina karûbarên guncaw têdikoşin e.
Her wiha Arîna dixwaze dengê xwişka xwe û dengê kesên ku hewceyê cihekî taybet, piştgiriya domdar û jiyana bi rûmet in, bigihîjîne nava raya giştî.
Ev daxwaz bangek e ji bo xizmetên baştir û avakirina mercên ku bikaribin beşdar bibin ji bo kesên bi sendroma downê û malbatên wan.