Navenda Nûçeyan – Çapemeniya azad di rêwîtiya xwe ya dirêj û dijwar de bedelên giran daye. Di nava têkoşîna gelê Kurd de nasnameya xwe afirand û qet dev ji rastiyê berneda. Gelek jinan, bi pênûs û kamerayên xwe, ji qadên şer bigre heta gundan, ji navendên bajaran bigre heta malan nivîsandin û ji bo ku cîhanê ji tiştên diqewime agahdar bikin, rêwîtiya xwe bênavber berdewam kirin. Tam ji ber vê sedemê ye ku nasnameyên jinan û Kurd bûn hedef. Ji bo hemû tiştên ku hatibûn avakirin werin hilweşandin, gelek hewldan çêbûn lê tu carî negihîştin armanca xwe. Ev rêwîtiya dijwar her dem domiya. Rojnamevan Gulistan Tara û Hêro Bahadîn, ên di heman riyê de rêwîtiya xwe didomandin ji bo bêdengkirinê hatin hedefgirtin.

Çapemeniya azad û bedelên giran ên di riya rastiyê de

Gulistan Tara û Hêro Bahadîn di 23’ê Tebaxa 2024’an de li başûrê Kurdistanê navçeya Seyidsadîq a bajarê Silêmaniyê di êrîşeke bi drone de jiyana xwe ji dest dan. Ne tenê nûçeyên wan, wêneyên ku bi kamerayên wan hatine kişandin ji wan neman. Mîrata wan a herî mezin fedakarî û berxwedana wan a ji bo gihandina dengê jinan û mirovahiyê heta dawî dê bimîne. Ev fedakarî û biryardarî ji bo gelek rojnamevanên jin bû rêber û çavkaniya hêzê.

Gulistan Tara di sala 1983’an de li Êlihê bajarê bakurê Kurdistanê ji dayik bû. Ew ji deh xwiş û birayan a heştemîn bû. Gulistan bi taybetmendiyên xwe yên pêşengiyê dihat nasîn. Di hevpeyvînek de, xwişka wê Fatma Ulkem Îsen Gulistan Tara wiha pênase dike: "Ew bi ruhê pêşeng ji dayîk bû. Heta mezinên me jî guh didan wê. Gulistan xwedî ronahiyek dawî bû."

Gulistana ku weke gelek zarokên Kurd êşên Kurdîtiyê dît, bavê wê ji ber parastina nasnameya xwe ya Kurd hat surgunkirin. Xwişka wê ya mezin Fatma Ulkem 11 salan di girtîgehê de ma. Van hemû serpêhatiyan bûn sedem ku ew xwe nas bike, hay ji nasnameya xwe hebe û her tiştî fêm bike.

Rêwîtiya Gulistan a ji Êlihê ber bi çiyayên azad ve

Gulistan Tara ku bi hezkirina xwe ya mezin a pirtûkan dihat nasîn, xwendina xwe ya seretayî û navîn li Êlihê qedand û di 17 saliya xwe de berê xwe da çiyayên azad, dûre di nava çapemeniya azad de dest bi xebatê kir. Wê her dem berê kameraya xwe dida aliyên bindest, bi kameraya xwe têkoşîna gerîla ya li Xinêrê belge kir. Wê jiyana gerîlayan, berxwedana wan, xwezaya wan, êş û hêviya wan tomar kir. Gulistan Tara rêvebera navendeke nûçeyan, rojnamevan, edîtor û hilberînera bernameyan bû. Wê nêzîkatiyek medyayê ya li ser jinan bi pêş xist.

Hêro Bahadîn ji bo Sterk TV bernameyên cûrbecûr çêdikir. Roja ku ew ji bo bernameyek di rêwîtiyek de bû, di dawiya sala 2017’an de dest bi karê medyayê kir, tevî zilm û zordariya li ser jinên li herêma xwe, qet dev ji rojnamegeriyê berneda. Hêro Bahadîn ku xwe bi gotina "Ez xwe bi vî pîşeyî nas dikim" bi nav dikir, ji hêla heval û hevkarên xwe ve ne tenê wekî rojnamevanek,  di heman demê de wekî 'şoreşgerek medyayê' jî dihat binavkirin. Hêro Bahadîn ku îlhama jinan bû, ji Gulistan Tara gelek tişt fêr bûbû, pîşeya xwe bi wê re bi pêş xistibû.

Pênûs û kamerayên wan riya me ronî dikin

Bavê Hêro Bahadîn, Bahadîn Abdullah, di merasîma cenazeyê keça xwe de got: "Ew bi pere û petrola me zarokên me dikujin. Ji bo Saziya Dij-Terorê ya girêdayî PDK'ê, terîfkirina vê bûyerê mirin bi xwe ye û şermeke mezin e", di heman demê de bi gotinên "Êrîş hemû sînoran derbas kirine. Gelek kes mîna keça min hatine kuştin" bal kişand ser rastiya Kurd.

Gulistan Tara û Hêro Bahadîn ji bo jinan bûn çavkaniya hişyarî û îlhamê. Herduyan di pêşxistina azadiya çapemeniyê ya jinan de roleke pêşeng lîstin; her du rojnamevanan bi kamerayên xwe ji bo eşkerekirina rastiyê şer kirin û bûn dengê jinan û gelên li Rojhilata Navîn. Hedefgirtina wan ne tenê kuştina du jinan bû; hewldana bêdengkirina çapemeniyê tunekirina nasnameya gelê Kurd bû. Çîrokên wan nîşan didin ku rojnamegerî ne tenê pîşeyek e, têkoşîneke dijwar a li dijî zilmê ye. Piştî du salan, bîranîna Gulistan Tara û Hêro Bahadîn nîşan dide ku dengê rastiyê tu carî nikare were birîn. Pênûs û kamerayên wan riya jinên rojnamevan ronî dike.