إيمان سمير علی

مصر- جوی رومانی، شطرنج‌باز ۱۷ ساله مصری، توانسته است با وجود دشواری‌هایی که از ابتدای مسیر با آن روبه‌رو بوده، جایگاه قابل توجهی در شطرنج به دست آورد و در مسابقات عربی و آفریقایی به موفقیت‌های مختلفی برسد؛ مسیری که برای او در صعید مصر، جایی که شطرنج و مسابقات آن چندان رواج نداشت، آسان نبود.

جوی رومانی از کودکی با شطرنج آشنا شد؛ زمانی که والدینش را در حال بازی دید و پدرش آموزش اصول اولیه این بازی را به او آغاز کرد. پدرش خیلی زود متوجه قدرت یادگیری و سرعت فراگیری او شد و جوی از آشنایی با قوانین شطرنج به حضور در رقابت‌ها رسید.

او می‌گوید در هفت‌سالگی در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کرد و مقام نخست را به دست آورد و به مسابقات قهرمانی آفریقا راه یافت. جوی در نخستین حضور خود در این مسابقات چهارم شد. اگرچه این نتیجه برایش رضایت‌بخش نبود، اما به نقطه عطفی در مسیرش تبدیل شد و او را به تمرین بیشتر و ارتقای سطح بازی‌اش ترغیب کرد. او بعدها توانست دو بار مقام نخست مسابقات آفریقا را به دست آورد.

جوی رومانی تأکید می‌کند که انتخاب شطرنج به دلیل دختر بودنش نبود و می‌گوید تفکر و توانایی رقابت میان زنان و مردان تفاوتی ندارد و آنچه اهمیت دارد، عملکرد بازیکن روی صفحه شطرنج است.

 

تجربه‌های مختلف پیش از شطرنج

او پیش از اینکه شطرنج را به‌طور جدی دنبال کند، تجربه‌های مختلفی در زمینه‌هایی مانند نقاشی، موسیقی، نواختن پیانو و تئاتر داشت. حتی دو بار مقام نخست مسابقات نقاشی در سطح کشور را به دست آورد، اما شطرنج تنها حوزه‌ای بود که در آن علاقه واقعی خود را پیدا کرد؛ به‌ویژه به دلیل رقابت و چالشی که این بازی برای او ایجاد می‌کرد.

جوی می‌گوید آنچه بیش از همه او را به شطرنج جذب کرد، رویارویی با بازیکنان قدرتمند و تلاش برای شکست دادن آنها بود. او همچنین یاد گرفت چگونه با شکست روبه‌رو شود و آن را پشت سر بگذارد و معتقد است شکست بخش جدایی‌ناپذیر مسیر هر بازیکنی است که می‌خواهد پیشرفت کند.

یکی از چالش‌های مهم او در آغاز مسیر، محدود بودن شطرنج و مسابقات آن در صعید مصر بود. او به‌راحتی به مکان‌های تمرین یا مسابقات محلی دسترسی نداشت و به همین دلیل برای شرکت در رقابت‌ها و تمرین‌ها بارها مجبور شد به قاهره سفر کند.

این سفرهای طولانی برای یک کودک دشوار بود؛ برخی سفرها با قطار تا قاهره حدود هفت ساعت و سفر به پورت‌سعید گاهی تا ۱۰ ساعت طول می‌کشید. دوری از خانواده نیز باعث می‌شد جوی گاهی به ترک شطرنج فکر کند.

 

حمایت خانواده؛ عامل ادامه مسیر

حمایت خانواده نقش مهمی در ادامه مسیر او داشت. پدرش در سفرهای مسابقات همراهش بود و او را به ادامه مسیر تشویق می‌کرد. مادر، خواهر و مادربزرگش نیز به‌ویژه پس از شکست‌های دشوار، از نظر روحی از او حمایت می‌کردند.

جوی توضیح می‌دهد که پدرش بیشتر روی جنبه فنی و تمرین تمرکز داشت، در حالی که مادر، خواهر و مادربزرگش منبع حمایت روانی او بودند؛ حمایتی که به او کمک کرد پس از شکست در برخی مسابقات حساس، بر ناامیدی غلبه کند.

او معتقد است موفقیت در شطرنج تنها به مهارت فنی وابسته نیست و بازیکن باید توانایی بالایی در کنترل احساسات، تحمل فشار و مواجهه با شکست داشته باشد.

تجربه جوی نشان می‌دهد مسیر رسیدن به مسابقات قهرمانی، لحظات دشواری نیز دارد و حضور خانواده در کنار یک ورزشکار می‌تواند نقش مهمی در ادامه مسیر او داشته باشد؛ به‌ویژه زمانی که شکست پس از تمرین‌های طولانی و با انتظارات بالا رقم می‌خورد.

جوی رومانی اکنون مسیر خود را در شطرنج ادامه می‌دهد؛ مسیری که از صعید مصر آغاز شد و با پشت سر گذاشتن کمبود مسابقات، دشواری سفر و چالش‌های روانی، او را به رقابت در سطح عربی و آفریقایی و کسب مدال‌ها و افتخارات مختلف رسانده است. او تأکید دارد که علاقه، حمایت و پشتکار می‌تواند یک استعداد کوچک را به مسیری موفق در ورزش تبدیل کند.