آوارگی و جنگ، زنجیرهایی که نتوانستند استعدادها را مهار کنند
نویسندگان زن از منطقه عفرین که به منطقه شهبا آواره شدهاند، با چالشهای آوارگی و دشواریهای ناشی از آن مواجه هستند. این نویسندگان با پشتکار خود، پیامی مهم را منتقل میکنند: در مواجهه با شرایط سخت، همچنان میتوان به اهداف خود دست یافت.
![](https://jinhaagency.com/uploads/fa/articles/2024/07/20240708-w-jng-znjyrhayy-kh-ntwanstnd-astdadha-ra-mhar-jpgafa40e-image.jpg)
فیدان عبدالله
شهبا- در حاشیه مراسمی که به تاریخ ۲۲ ژوئن توسط اتحادیه روشنفکران در منطقه عفرین - شهبا در شمال و شرق سوریه برگزار گردید، نویسندگان زن آواره از منطقه عفرین که به اجبار در منطقه شهبا سکونت گزیدهاند، اقدام به امضای مجموعهای از کتابها با موضوعات متنوع شامل ادبیات، شعر، آموزش و آگاهیبخشی نمودند.
روکان حسین، اهل ناحیه جندرس، در سال ۲۰۱۸ به همراه سایر ساکنین منطقه به اجبار آواره شد. او در سن ۱۴ سالگی به نوشتن پرداخت و در آن زمان نوشتن و خواندن به عنوان سرگرمی محبوب وی محسوب میشد. هرچند که تصور نمیکرد نویسنده شود، اما از نوشتن به عنوان وسیلهای برای بیان احساسات و عواطف خود بهره میگرفت.
او توضیح داد که پس از آوارگی اجباری از منطقه عفرین، سختیها و دردها شدت یافت و این شرایط او را به سمت قلم و نوشتن سوق داد تا بتواند احساسات درونی خود و موانعی که زنان عفرینی در تبعید با آنها مواجه هستند و همچنین از دست دادن عزیزترین داشتههایشان را بیان کند. او تأکید کرد که زنان منطقه عفرین از هفت سال پیش در برابر شرایط دشوار زندگی در آوارگی مقاومت میکنند تا سرزمین خود را از اشغالگران ترک آزاد سازند.
او توضیح داد که به همراه چهار نویسنده دیگر توانستهاند احساسات و تجربیات خود را در کتابی مشترک با عنوان «تکههای زنانه» جمعآوری کنند. این کتاب به روایت رنج آوارگی، دوری از سرزمین، جنگ و اشتیاق به وطن میپردازد.
روکان حسین توانست استعداد خود در نوشتن و بیان احساساتش را از طریق یک دوره آموزشی داستاننویسی که توسط اتحادیه روشنفکران برگزار شد، پرورش دهد. او مسیر نویسندگی خود را با نوشتن خاطرات و داستانهای کوتاه آغاز کرد و سپس به سرودن اشعار و ابیات شعری روی آورد. اتحادیه روشنفکران نقش مهمی در امضای کتابهای این زنان ایفا کرد و تلاش، حمایت معنوی و اطلاعات زیادی به آنها ارائه داد.
وی بر ضرورت حمایت از قلمهای جوان برای ابراز استعدادهایشان در شرایط کنونی منطقه تأکید کرد و از افتخار و غرور خود نسبت به اشعار و مشارکتش در تهیه کتاب «تکههای زنانه» سخن گفت. او اظهار داشت: «از طریق انتشار و چاپ این کتاب و خواندن آن توسط نسلهای آینده، آنها متوجه خواهند شد که ما چه رنجها و سختیهایی را تحمل کردهایم. با وجود این، نه تنها از پرورش استعدادهای خود دست نکشیدیم، بلکه قویتر و پیشرفتهتر شدیم.»
وی بر این باور است که تسلیم شدن به معنای نابودی و پایان انسانیت است و با پشتکار و اراده میتوان به اهداف دست یافت. پس از امضای اولین کتاب خود با عنوان «تکههای زنانه»که به زبان عربی نگاشته شده است، او آرزو دارد کتاب دیگری به زبان کوردی بنویسد و اشعار و داستانهای خود را در مجلات و روزنامههای محلی منتشر کند.
وی توضیح داد که تهیه کتاب را سه سال پیش آغاز کردند، اما به دلیل محاصره شدید اعمالشده توسط دولت دمشق بر منطقه، قادر به ارسال آن برای چاپ و نشر نشدند. نهایتاً، پس از گذشت این مدت، مراسم امضای کتاب ماه گذشته برگزار گردید.
سکینه عربو، ۴۰ ساله، نویسنده کتاب «کمکهای اولیه» و پرستار عضو جنبش هلال احمر کورد، اظهار داشت که ایده نوشتن این کتاب پس از سالها فعالیت در زمینه بهداشت و آگاهیرسانی و برگزاری سخنرانیهای آموزشی در تمامی اردوگاههای آوارگان و روستاهایی که مردم عفرین در شهبا به آن پناه برده بودند، به ذهن او خطور کرد.
سکینه عربو با هدف ایفای نقش و تأثیر بیشتر در میان آوارگان عفرین، تصمیم به نگارش کتابی در زمینه کمکهای اولیه به زبان کوردی گرفت. وی در این باره بیان داشت: «ابتدا نوشتن را به زبان عربی آغاز کردم، اما به زودی متوجه شدم که دستورالعملها و منابع زیادی در زمینه کمکهای اولیه به زبان عربی وجود دارد، در حالی که منابع آموزشی به زبان کوردی محدود یا تقریباً غیرموجود هستند. بنابراین، تصمیم گرفتم کتاب را به زبان کوردی آماده کنم.»
او درباره محتوای کتاب توضیح داد: «این کتاب به نحوه برخورد و رفتار با تمامی موارد اورژانسی مانند سوختگیها، شکستگیها، آسیبهای کودکان، زخمها و تمیز کردن آنها، نحوه واکنش در موارد خفگی و وزن کودک، اهمیت ویتامینها، آب و ضرورت آن، بیماریهای شایع مانند سرخک و وبا، واکسنها و اهمیت آنها میپردازد.»