ÎXLAS EL-HEMRONÎ

Tûnis – Li gundewarên Tunisê tevî şert û mercên dijwar û barên rojane yên zêde, bi taybetî li bajarê Sîdî Bouzîd gelek jin di qada çandiniyê de dixebitin. Tevî westandin û demjimêrên dirêj, ew bi sebirek berbiçav karên xwe berdewam dikin da ku jiyana xwe bi domînin.  

Di rastiyekê de ku lêçûnên jiyanê zêde dibin û derfetên aramiyê kêm dibin, jinên Sîdî Bouzîd hildibijêrin ku xwe bi karê çandiniyê ve girêbidin. Xeyra Nasrî ku ji 60 salî mezintir e behsa rêwîtiyek dirêj a kar dike ku di salên wê yên destpêkê de dest pê kir dema ku ew berpirsiyarê xwe bû û dûv re bi zewacê û avakirina malbatekê re xurttir bû.

Ji 40 salî zêdetir e bi karê zeytûnan re mijûl e

Xeyra Nasrî ji bo dabînkirina debara malbata xwe derdikeve nav zeviyên zeytûnan û bi daxwazên jiyanê re di nav zêdebûna bihayên girîng ên li Tunisê de mijûl dibe. Xeyra dibêje: “Min ji 40 salan zêdetir hema hema bênavber xebitî, di navbera berhevkirina zeytûnan û karên din ên hêsan ên têkildarî qada zeytûnan de, wek avdan an rakirina giya, di hewldanek domdar de ji bo ku bi hewcedariyên malbatek ku bi demê re mezin bûye re bigihîjim hev.”

Karê dijwar û mûçeyên kêm

Xeyra Nasrî di nava gotinên xwe de qala zoriyên pêre rû bi rû tên dike û dibêje: “Tiştê ku ez ji karê xwe qezenc dikim têrê nake ku lêçûnên bingehîn ên wek kirê, av, elektrîk û xwarinê, taybetî bi zêdebûna lêçûnên jiyanê, dabîn bike. Her ku malbat mezin dibe, pêdiviyên wê zêde dibin, lê dahat sînordar dimîne. Kirîna cil û bergan an dabînkirina xercên dibistanê ji bo min dijwar bûye û dabînkirina xwarina rojane gelek hewldan û plansaziyek domdar hewce dike.”

Hewldanên karên cuda

Di dawiyê de, Xeyra Nasrî dibêje ku ew hewl dide di mayîna salê de karên din bike, wek nanpêjî û firotin an alîkariya kesên din, da ku dahatiyek zêde qezenc bike, lê ew tekez dike ku ev yek rewşa wê bi girîngî naguherîne.

Çerxek karê berdewam di navbera zeviyan û malê de

Mubarka Cuma'i serpêhatiyeke rojane ya dijwar vedibêje û tekez dike ku ew zêdetirî 10 salan e di çandiniyê de dixebite. Serê sibe zû bi dest kar dike di tevahî rojê de bi xwe re dijwariya kar jî tîne.  Mubarka Cuma'i dibêje: "Ez dora saet 3 sibehê şiyar dibim da ku lênêrîna malê bikim, ji xwarina ajalan û amadekirina avê bigire heya amadekirina sê zarokên xwe ji bo dibistanê, berî ku biçim ser kar.”

Karê çandiniyê gelek zor û dijwar e

Mubarka Cuma'i rave dike ku roja wê di nav saetên dirêj ên hewldana berdewam de dirêj dibe, di navbera xebata li zeviyan û kirina karên malê de diguhere, bêyî demên bêhnvedanê yên têr, di bin şert û mercên xebatê yên dijwar û mûçeyên kêm de. Mubarka zêde dike ku karê çandiniyê ne tenê bi karekî ve sînorkirî ye, lê çend qonaxan digire nav xwe ku hewceyê westandina laşî ya girîng û balkişandina domdar e.

Mûçe têrê pêdîviyên bingehîn nake

Mubarka Cuma'i destnîşan dike ku jin di vê qadê de piraniya karê li zeviyan dikin, ji paqijkirin û lênêrîna daran bigire heya çinîn û rêzkirina berhemê, di heman demê de hin ji karên kêmtir dijwar ji mêran re têne spartin. Valahiya mûçeyan ji bo dabînkirina pêdiviyên bingehîn têrê nake, taybetî bi zêdebûna bihayên zêde.

Qebûlkirina wan cureyek berxwedanê ye

Tevî şert û mercên dijwar ên derdora wan, Xeyra Nasrî û Mubarka Cumi'i xwe radestî zor û zehmetiyan nakin, berevajî vê, ew şiyanek berbiçav nîşan didin ku bi wê re xwe biguherînin. Qebûlkirina wan, wek ku ew dibêjin, ne înkarkirina zehmetiyan an jî paşguhkirina barên jiyanê ye, lê cureyek berxwedanê ye ku wan hêzdar dike ku berdewam bikin.