روایت زنان غزه از نبرد هم‌زمان با سرطان و جنگ

هم‌زمان با ماه جهانی آگاهی‌بخشی درباره سرطان پستان، نهادهای مدنی غزه از افزایش بی‌سابقه آمار مبتلایان بر اثر آلودگی‌های جنگی خبر می‌دهند. تخریب زیرساخت‌های پزشکی و کمبود شدید دارو، روند درمان و تشخیص زودهنگام این بیماران را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

رفیف اسلیم

فلسطین- هم‌زمان با آغاز ماه اکتبر، نهادها و مؤسسات در نوار غزه در فلسطین، کمپین‌های متعددی را با هدف آگاهی‌بخشی درباره بیماری سرطان پستان و با شعارهای «صورتی میان آوار می‌شکفد» و «اکتبر صورتی» آغاز کرده‌اند؛ به‌ویژه در شرایطی که پس از سه سال جنگ که طی آن زنان در معرض پرتوها و آلاینده‌های سرطان‌زا قرار گرفته‌اند، آمار مبتلایان به طرز چشمگیری افزایش یافته است.


   


        

نوره العشی، نماینده مدیریت «مرکز توسعه و رسانه جامعه» در نوار غزه می‌گوید که اکتبر، ماه آگاهی‌بخشی درباره سرطان پستان در سراسر جهان است و طبق روال معمول، نوار غزه نیز به این حرکت می‌پوندد تا زنان را از خطرات این بیماری، پیامدهای آن و اهمیت معاینه زودهنگام و خودآزمایی در تشخیص و جلوگیری از عوارض خطرناک آن آگاه سازد. وی اشاره کرد که این کار از طریق کمپین‌های آگاهی‌بخشی یا پیامک‌های کوتاه انجام می‌شود.

او می‌افزاید که این مرکز کمپین خود را در شبکه‌های اجتماعی آغاز کرده و در حال حاضر برای برگزاری یک جلسه حمایت روانی از بیماران مبتلا به سرطان در یکی از بیمارستان‌های نوار غزه و همچنین جلسات اختصاصی برای آموزش روزنامه‌نگاران زن فعال در این منطقه مصیبت‌زده برنامه‌ریزی می‌کند. علاوه بر این، اهمیت معاینه زودهنگام در تمامی کارگاه‌ها و نشست‌هایی که این مرکز در طول ماه در سراسر نوار غزه برگزار می‌کند، مطرح خواهد شد.

وی تأکید کرد که رنج و درد و رنج زنان در نوار غزه به دلیل آلودگی‌هایی که از هوا، آب و خاکی که پرتوهای مسبب افزایش موارد ابتلا به سرطان (به‌ویژه در میان زنان) را در خود جمع کرده، همچنان ادامه دارد. از این رو، امروز اهمیت و ضرورت تشخیص زودهنگام بیش از پیش برجسته می‌شود تا در صورت بروز بیماری بتوان آن را مهار کرد و مانع از ریشه دواندن آن در بخش‌های دیگر بدن شد.

نوره العشی درباره مشکلات پیش‌روی این مرکز به چالش‌های متعددی اشاره می‌کند که مهم‌ترین آن‌ها دشواری دسترسی به برخی از گروه‌های زنان ساکن در نزدیکی «خط خط‌زرد» است؛ چرا که این امر خطرات جانی برای کادر اجرایی به همراه دارد و مرکز را وادار می‌سازد تا از دور با آنان ارتباط برقرار کرده و تشویقشان کند که خود به مرکز مراجعه کنند. همچنین زنان با مشکلات حمل‌ونقل و ضعف استقبال برخی از آنان از دریافت خدمات بهداشتی مواجه هستند؛ چرا که احساس می‌کنند این بیماری نوعی «انگل و وصمه عار» محسوب می‌شود و از نگاه جامعه یا انزوا از سوی همسالان خود هراس دارند؛ بحرانی که پس از جنگ شدت یافته است.

وی در پایان بر اهمیت تسهیل روند صدور مجوزها و ارجاعات پزشکی برای بیماران مبتلا به سرطان تأکید کرد تا دستیابی آنان به درمان کامل و بدون انقطاع تضمین شود.

 

«هر روز یک مورد جدید شناسایی می‌شود»


   


        

در همین حال، نهایه جراده، مدیر روابط عمومی مؤسسه «بسمة أمل» برای مراقبت از بیماران سرطانی اشاره می‌کند که مبتلایان به سرطان در طول سال به حمایت روانی مداوم نیاز دارند. از این رو، این مؤسسه فعالیت‌های مختلفی را برای مراقبت از آنان و نیز آگاهی‌بخشی به زنان سالم به مناسبت ماه آگاهی‌بخشی درباره سرطان پستان برگزار می‌کند که محور اصلی آن اهمیت تشخیص زودهنگام و لزوم توجه دوره‌ای زنان به سلامت خود است.

وی خاطرنشان کرد که این مؤسسه حامی ارائه خدمات گوناگون به بیماران به‌ویژه خدمات پزشکی شامل آزمایش‌های دوره‌ای و دوزهای درمانی است. علاوه بر این، خدمات اسکان در اردوگاه، تأمین غذا، پوشاک و لوازم بهداشت فردی نیز ارائه می‌شود، اما آن‌ها همواره با مانع‌تراشی و ممانعت نیروهای اسرائیلی از ورود برخی شکل‌های کمک به‌ویژه دارو مواجه می‌شوند. وی افزود که این اردوگاه همراهانی را نیز با بیمار اسکان می‌دهد تا در این شرایط سخت تنها نمانند.

او توضیح می‌دهد که بیماران برای انجام آزمایش‌های تشخیص ابتلا به بیماری با سختی‌های طاقت‌فرسایی روبرو هستند و گاهی باید چندین ماه در انتظار بمانند؛ تا جایی که ده‌ها زن پیش از دریافت درمان یا مجوز ارجاع پزشکی جان خود را از دست داده‌اند. وی تصریح کرد که آمار زنان مبتلا به سرطان پیش از جنگ به ۱۱ هزار نفر می‌رسید، در حالی که امروز آمار دقیق آن‌ها قابل سرشماری نیست.

وی با اذعان به اینکه عوامل روانی نقش پررنگی در افزایش آمار مبتلایان به سرطان در سایه منع کامل ورود برخی انواع داروها داشته است، ابراز امیدواری کرد که همه زنان برای انجام معاینات زودهنگام شتاب کنند. او همچنین خطاب به بیماران سرطانی پیام داد که همه در کنار آن‌ها هستند و از آنان حمایت می‌کنند، اما خود بیماران نیز باید به این باور برسند؛ چرا که این اراده و روحیه است که بیماری را بیرون می‌راند و مانع از نفوذ آن به دیگر بخش‌های بدن می‌شود.