مرکز خبر- براساس گزارش‌های منتشر شده، روز جمعه ۲۸ فروردین‌ماه، در ادامه‌ی روند انتقال زندانیان سیاسی به قزلحصار، ۲۰ زندانی سیاسی دیگر، از زندان اوین منتقل شدند.

براساس این گزارش، انتقال‌ها به‌صورت ناگهانی و هم‌زمان انجام شده‌است و نشانه‌هایی از یک روند گسترده‌تر در جابه‌جایی زندانیان را نشان می‌دهد؛ روندی که با قطع تماس با خانواده و محدودیت در دسترسی به اطلاعات درباره وضعیت حقوقی زندانیان همراه است.

انتقال زندانیان سیاسی از زندان اوین به زندان قزل‌حصار کرج، به‌ویژه در سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۵، یکی از اقدامات مقامات قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی بوده که نگرانی‌های گسترده‌ای را بابت وضعیت این زندانیان ایجاد کرده است، که با هدف ایجاد فشارهای روانی، تبعید اجباری، و تلاشی برای تشدید شرایط حبس و کاهش ارتباط زندانیان با بیرون توصیف انجام می‌شود.

کارشناسان می‌گویند جابه‌جایی ناگهانی زندانیان، به‌ویژه انتقال به قرنطینه و سلول‌های انفرادی، می‌تواند پیامدهای متعددی ازجمله قطع ارتباط با خانواده، بی‌اطلاعی از وضعیت حقوقی و تشدید فشارهای روانی به‌همراه داشته باشد. به‌گفته آنان، این جابجایی‌ها در برخی موارد به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر زندانیان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هم‌زمان، گزارش‌هایی از کاهش امکانات رفاهی در زندان‌ها، به‌ویژه در دوره جنگ و پس از آن، منتشر شده است. منابع می‌گویند این وضعیت موجب شده زندانیان در تأمین نیازهای اولیه با مشکلات بیشتری مواجه شوند و نگرانی‌ها درباره سلامت جسمی و روانی آنان افزایش یابد.

در همین حال، برخی نهادهای حقوق بشری با استناد به اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلام کرده‌اند که مجموعه این شرایط می‌تواند مصداق نقض چندین اصل اساسی باشد؛ از جمله ممنوعیت شکنجه (ماده ۵)، حق دادرسی عادلانه (ماده ۱۰)، آزادی و امنیت شخصی (ماده ۹) و کرامت انسانی (ماده ۱).

به‌گفته این نهادها، نگهداری در سلول انفرادی، قطع ارتباط با خانواده، عدم دسترسی به وکیل و انتقال به مکان‌های نامعلوم، از جمله مواردی است که می‌تواند در چارچوب رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز ارزیابی شود.

با این حال، به‌دلیل محدودیت‌های اطلاع‌رسانی و نگهداری برخی زندانیان در قرنطینه، اطلاعات دقیق درباره وضعیت فعلی آنان همچنان محدود گزارش می‌شود.