کارزار سهشنبههای نه به اعدام: عدالت واقعی، در سولههای اعدام متولد نمیشود
کارزار سهشنبههای نه به اعدام در هفته صدوبیستم و در ۵۶ زندان همچنان ادامه دارد. این کارزار با اشاره به اینکه از ابتدای سال ۱۴۰۵ و در سایه جنگ ۲۳ زندانی سیاسی-امنیتی اعدام شدهاند، تاکید کرد عدالت واقعی، در سولههای اعدام متولد نمیشود.
مرکز خبر – امروز سهشنبه ٢٢ اردیبهشتماه، کارزار سهشنبههای نه به اعدام در هفته صدوبیستم در ۵۶ زندان برگزار و زندانیان در اعتراض به تداوم احکام اعدام در اعتصاب غذا هستند.
در بیانیه اعضای این کارزار آمده است که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی-امنیتی از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام شدهاند. همچنین تاکید شده است که علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه خانوادههای آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به خانواده آنها تحویل داده نشده است.
متن کامل بیانیه کارزار سهشنبههای نه به اعدام به شرح زیر میباشد:
در واپسین روزهای سال ۱۴۰۴ که مردم ایران، خیز دگرگونی حکومت در تمامیت آن را برداشته بودند، حاکمیت دیکتاتوری با تحمیل کردن جنگ خارجی توانست در پوشش جنگ به طور مقطعی دست به سرکوب گسترده جامعه بزند.
به طوری که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی-امنیتی را از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام کرده است. علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه خانوادههای آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» وحید بنیعامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر که چهل روز از اعدام آنها گذشته تاکنون به خانوادههایشان تحویل داده نشده است. دو خواهر شاهرخ دانشورکار، اعظم و اکرم دانشورکار، هم که برای پیگیری تحویل گرفتن پیکر برادرشان به پزشکی قانونی و دادگستری مراجعه کرده بودند، روز بیستونهم فروردینماه ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند و به مکان نامعلوم منتقل گردیدهاند. این روند غیرانسانی، مصداق بارز ناپدیدسازی قهری است که در ماهها و سالهای پیش نیز سابقه زیادی در این حکومت داشتهاست.
در ادامه همین روند سرکوبگرانه، حاکمان ستمکار ولایت فقیه هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دیماه ۱۴۰۴ با اسامی ابراهیم دولتآبادی، مهدی رسولی و محمدرضا میری را در زندان وکیلآباد مشهد به دار آویخت. ما پیشتر نسبت به اعدام این سه زندانی سیاسی، در بیانیه کارزار، سهشنبه پانزدهم اردیبهشتماه همراه با اسامی چند تن دیگر هشدار داده بودیم.
روز گذشته نیز یک زندانی دیگر به نام عرفان شکورزاده به اتهام جاسوسی در زندان قزلحصار اعدام شد.
در حال حاضر بسیاری از زندانیان سیاسی به ویژه بازداشت شدگان اخیر، در خطر جدی اعدام قرار دارند که از جمله میتوان به امیرمحمد زارع، محمدرضا عبداللهپور در زندان قزلحصار و علی پیشهورزاده در زندان لاکان رشت و زندانیان سیاسی بلوچ، ادهم نارویی، فرشید حسنزهی، حسین شاهوزهی، نسیمه اسلامزهی و سلیمان شهبخش اشاره نمود که در یک روند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف محاکمه شدهاند.
طی روزهای گذشته دستکم ۱۰۰ نفر از بازداشتیهای قیام، به بند ۳۷ واحد ۳ زندان قزلحصار منتقل شدهاند که با تراکم و کمبود امکانات اولیه زیستی مواجه هستند که اکثر آنها نیز با اتهامات سنگین روبرو هستند و جانشان در معرض خطر جدی قرار دارد.
حکومت مستبد و جنایتکار طبق اعلام رسانههای حکومتی اموال دهها تن از شهروندان معترض را مصادر کرده و با این اشکال متنوع سرکوب و اعدامهای کم سابقه در پی ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه است تا شاید چندی به بقای خود بیافزاید؛ اما مقاومت و ایستادگی مردم و جوانان دلاور ایران در خیزشها و زندانها ثابت کرده که این حکومت محکوم به رفتن و آزادی و برابری بیش از همیشه نزدیک است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز در همراهی با پایداری مردم شریف ایران تا لغو مجازات اعدام و آزادی ایران با تمام توان میایستد و این کارزار اکنون به نماد مقاومت تبدیل شدهاست.
هر روز از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، روزهای زندهماندن وجدان جمعی است. روزهایی که در آن سکوت مرگبار را میشکند تا فریاد «زندگی» را به گوش جهانیان برساند.
ما اعضای این کارزار باور داریم که عدالت واقعی، در سولههای اعدام متولد نمیشود؛ در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاههای عادلانه شکوفا میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام،» سهشنبه بیستودوم اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان) ، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان مریوان، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان سلماس، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.