بحران بیکاری فارغالتحصیلان در اقلیم باشور کوردستان؛ جوانان به کار آزاد روی آوردهاند
با ادامه بحران استخدام در اقلیم باشور کوردستان، هزاران فارغالتحصیل دانشگاهی همچنان در انتظار یافتن شغل هستند؛ وضعیتی که بسیاری از جوانان را بهسوی کار آزاد و فعالیت در بخش خصوصی سوق داده است.
شلیر کویی
کویه- موضوع استخدام فارغالتحصیلان دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی در اقلیم باشور کوردستان به سال ۲۰۱۴ بازمیگردد؛ از آن زمان تاکنون هر سال شمار زیادی از دانشآموختگان دانشگاهها و مؤسسات آموزشی وارد جامعه میشوند و همچنان در انتظار تحقق امیدها و آرزوهای سالهای تحصیل خود و یافتن شغل هستند، اما تا امروز چشمانداز روشنی برای استخدام آنها وجود ندارد. بیکاری به یکی از پیچیدهترین و حساسترین مشکلات جامعه تبدیل شده که تأثیرات منفی عمیقی بر وضعیت روحی جوانان و ساختار اقتصادی کشور گذاشته است.
هر سال هزاران دانشجو با امید و آرزو مدرک تحصیلی دریافت میکنند، اما بهجای آنکه تواناییهای خود را در بخش دولتی یا خصوصی به کار بگیرند، با دیواری بلند به نام «بیکاری» روبهرو میشوند.
هیبه خان، فارغالتحصیل رشته پرستاری مؤسسه فنی کویه، گفت: «خیلی خوشحالیم که زحمات سالهای تحصیلمان هدر نرفت و امروز این مراسم فارغالتحصیلی را در کنار عزیزانمان جشن گرفتیم. امیدواریم بعد از فارغالتحصیلی استخدام شویم تا بتوانیم آنچه را آموختهایم در کار روزمره و در حوزه تخصصی خود به کار ببریم و زحمات چند سالهمان از بین نرود، چون اگر استخدام نشویم، تخصص و حرفهمان را فراموش خواهیم کرد.»
او پیشنهاد کرد که دولت فارغالتحصیلان را بهجای افرادی که بازنشسته شدهاند استخدام کند و افزود: «از دولت میخواهیم همه فارغالتحصیلان را بهجای نیروهای بازنشسته به کار بگیرد.»
آشنا محمد، فارغالتحصیل رشته مدیریت کار در مؤسسه فنی کویه نیز گفت: «امروز از برگزاری جشن فارغالتحصیلی خوشحالیم، اما این خوشحالی زمانی کامل میشود که شغل پیدا کنیم و بتوانیم خود و خانوادهمان را خوشحال کنیم. با این حال، در این حکومت امیدی به استخدام ندارم.»
ناامیدی از استخدام و گرایش به کار مستقل
هرچند آشنا محمد نسبت به استخدام ناامید است، اما تسلیم نشده و اکنون به راهاندازی کار شخصی فکر میکند. او گفت: «چون دولت فرصت استخدام فراهم نکرده، تلاش میکنیم در بخش خصوصی کار کنیم و به خودمان متکی باشیم. اگر هم شغلی پیدا نشود، بهدنبال کار آزاد میرویم؛ چه طراحی باشد، چه نانوایی یا حتی راهاندازی یک مغازه کوچک در حوزه تخصصی خودمان تا بتوانیم خود و کارمان را توسعه دهیم.»
او همچنین تأکید کرد که هنوز آرزوی استخدام را در سر دارد و امیدوار است روزی در رشته مورد علاقهاش مشغول به کار شود. آشنا گفت: «انسان تا زمانی که جوان است توانایی خلاقیت و کار کردن دارد و خوب است ثمره چند سال تلاشش را در جوانی ببیند، نه زمانی که سنش بالا رفته و دیگر لذتی از آن نبرد.»