نگهداری ۳۰ زن بازداشتشده در بندهای فاقد امکانات زندان وکیلآباد مشهد
گزارشها حاکی است ۳۰ زن بازداشتشده در ماههای اخیر، در بند «آرامش» و قرنطینه زندان وکیلآباد مشهد تحت شرایطی نامناسب و فاقد حداقل امکانات نگهداری میشوند.
مرکز خبر- همزمان با گسترش فضای امنیتی در ایران پس از اعتراضات دیماه و تحولات نظامی اخیر، گزارشهای تازه از زندان وکیلآباد مشهد از نگهداری ۳۰ زن بازداشتشده در بندهایی فاقد امکانات اولیه و در شرایطی نگرانکننده خبر میدهد.
سایت حقوق بشری هرانا اعلام کرده است که در حال حاضر ۲۳ زن در بند موسوم به «آرامش» و هفت زن دیگر در واحد قرنطینه این زندان نگهداری میشوند؛ بندهایی که به گفته منابع مطلع با مشکلات جدی از جمله نبود تهویه مناسب، کمبود تخت، وضعیت نامناسب بهداشتی، اختلال در سیستم گرمایش و سرمایش و محدودیت شدید در دسترسی به خدمات درمانی روبهرو هستند.
بر اساس این گزارش، شماری از این زنان از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ هستند و برخی دیگر نیز پس از آغاز درگیریهای نظامی جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل و تشدید فضای امنیتی ناشی از آن بازداشت شدهاند. بسیاری از آنان همچنان در وضعیت بلاتکلیف قضایی به سر میبرند و از روند رسیدگی به پروندههای خود اطلاعی ندارند.
پیشتر نیز گزارش شده بود که محبوبه شعبانی، سیما انبایی فریمانی و آذر یاهو، سه زن زندانی سیاسی در زندان وکیلآباد مشهد، پس از بازداشت در ماههای اخیر بدون تعیین تکلیف روشن در بند زنان این زندان نگهداری میشوند. در پرونده این سه زن اتهامهایی چون «محاربه»، «ارتباط با اسرائیل»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «توهین به رهبر جمهوری اسلامی» مطرح شده و آنان از دسترسی مؤثر به وکیل محروم ماندهاند.
هرانا در تشریح روند انتقال بازداشتشدگان نوشته است زنان بازداشتشده ابتدا به بند شش منتقل شده و تا پایان بازجویی در وضعیت ممنوعالملاقات و ممنوعالتماس قرار میگیرند. پس از آن، افراد بالای ۱۸ سال به بند آرامش یا قرنطینه منتقل میشوند؛ دو واحدی که به گفته منابع آگاه، اساساً برای اسکان طولانیمدت زندانیان طراحی نشدهاند.
بر اساس این گزارش، بند آرامش ساختاری سولهمانند و زیرزمینی دارد و در سطحی پایینتر از سایر بندها قرار گرفته است. یکی از معترضان آزادشده این بند را به «لانه مورچه» تشبیه کرده؛ جایی با سقف کوتاه، پنجرههای محدود و تهویه ناقص که نفس کشیدن را برای زندانیان دشوار کرده و مواردی از تنگی نفس و حملات پنیک در میان آنان گزارش شده است. درِ این بند نیز جز در موارد ضروری بسته نگه داشته میشود و زندانیان سایر بندها اجازه تردد به آن را ندارند.
کمبود ملافه و بالش، نامناسب بودن سرویسهای بهداشتی و حمام نسبت به جمعیت زندانی، و نبود امکانات کافی برای حفظ بهداشت فردی از دیگر مشکلات گزارششده در این بند است. درباره واحد قرنطینه نیز یک منبع مطلع گفته است این بخش فاقد استانداردهای لازم برای اسکان است و بوی فاضلاب، نبود نظافت و تهویه نامناسب، شرایط زندگی را برای زنان بازداشتشده دشوارتر کرده است.
منابع حقوق بشری همچنین از محدود بودن امکانات درمانی در بند آرامش خبر دادهاند. به گفته آنان، در صورت بروز بیماری یا مشکل جسمی، زندانیان به بهداری منتقل میشوند اما به دلیل کمبود امکانات درمان مؤثری دریافت نمیکنند و بار دیگر به همان بند بازگردانده میشوند.
بررسیها نشان میدهد بند آرامش پیشتر بهعنوان بند تنبیهی یا محل نگهداری زندانیان جرایم مواد مخدر استفاده میشد، اما اکنون به یکی از محلهای اصلی نگهداری بازداشتشدگان با اتهامات سیاسی و امنیتی تبدیل شده است؛ موضوعی که به گفته ناظران نشاندهنده تشدید برخورد امنیتی با زنان معترض و فعالان مدنی است.
این گزارشها در حالی منتشر میشود که طی ۵۰ روز گذشته دستکم ۲۸ زندانی با اتهامهای سیاسی و امنیتی در ایران اعدام شدهاند؛ ۱۳ نفر از آنان از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه بودهاند. همزمان با حمایت شماری از نمایندگان مجلس از برخورد قضایی شدیدتر با معترضان، صدها زندانی سیاسی و شهروند بازداشتشده دیگر نیز در معرض صدور، تأیید یا اجرای حکم اعدام قرار دارند.
مجموعه این تحولات، نگرانیها درباره استفاده فزاینده جمهوری اسلامی از بازداشت، نگهداری در شرایط غیرانسانی و مجازات مرگ بهعنوان ابزار سرکوب سیاسی را بیش از پیش افزایش داده است.