مرکز خبر- سونیتا علیزاده در سال ۱۹۹۶ در شهر هرات افغانستان به دنیا آمد و کودکی خود را زیر سلطه طالبان و در سایه جنگ سپری کرد. ناامنی، فقر و محرومیت از حقوق اولیه از مهم‌ترین عواملی بودند که سال‌های نخست زندگی او را شکل دادند. خانواده‌اش به امید زندگی امن‌تر به ایران مهاجرت کردند، اما این زندگی جدید نیز آزادی مورد انتظار را برای او به همراه نداشت. سونیتا که در ایران به‌عنوان پناهنده زندگی می‌کرد، ناچار بود بدون مدارک هویتی زندگی کند. او از حق تحصیل محروم شد و در سنین پایین برای کمک به خانواده‌اش مشغول کار شد.

 

در ۱۰ سالگی با خطر ازدواج اجباری روبه‌رو شد

یکی از مهم‌ترین نقاط عطف زندگی سونیتا، تهدید به ازدواج در کودکی بود. او تنها ۱۰ سال داشت که نخستین بار با خطر ازدواج اجباری مواجه شد و در ۱۶ سالگی نیز دوباره در معرض این تهدید قرار گرفت. خانواده‌اش قصد داشتند او را در ازای دریافت مهریه و پول به ازدواج درآورند. برای سونیتا، این موضوع تنها یک سنت نبود، بلکه به معنای از دست دادن آزادی و آینده‌اش بود.

 

موسیقی به راهی برای مقاومت تبدیل شد

در همین دوران، موسیقی به راه فرار و مقاومت سونیتا تبدیل شد. او پس از آشنایی با موسیقی رپ در ایران، به نوشتن شعر و اجرای رپ روی آورد. به‌جای سکوت در برابر ظلمی که بر او تحمیل می‌شد، صدایش را بلند کرد. مهم‌ترین نماد این تصمیم، ترانه «دختران فروشی» (Daughters for Sale) بود؛ اثری که نه‌تنها داستان زندگی خودش، بلکه واقعیت تلخ ازدواج اجباری میلیون‌ها دختر در سراسر جهان را بازگو می‌کرد.

انتشار این ترانه زندگی سونیتا را به‌کلی تغییر داد. «دختران فروشی» به سرعت توجه جهانی را جلب کرد و میلیون‌ها نفر آن را دیدند. همین بازتاب گسترده بین‌المللی نقش مهمی در جلوگیری از ازدواج اجباری او داشت.

 

روایت قدرت هنر

امروز سونیتا علیزاده تنها زنی نیست که سرنوشت خود را تغییر داده است؛ او به نمادی برای میلیون‌ها دختری تبدیل شده که صدایشان شنیده نمی‌شود. داستان او به‌روشنی نشان می‌دهد که هنر، و به‌ویژه موسیقی، چگونه می‌تواند ابزاری قدرتمند برای ایجاد تغییرات اجتماعی و مبارزه با بی‌عدالتی باشد.

ترانه «دختران فروشی» سونیتا علیزاده نیز در یوتیوب منتشر شده و به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار اعتراضی درباره ازدواج کودکان و اجباری تبدیل شده است.