زنان فلسطینی در غزه: آوارگی دیگر بس است؛ از سرزمینمان نمی‌رویم
فلسطینی‌ها روز یکشنبه ۱۸ اکتبر، در اعتراض به گسترش «خط زرد» در شرق غزه تجمع کردند و با هشدار درباره تهدید خانه‌ها و آوارگی دوباره، خواستار حفاظت جامعه جهانی از غیرنظامیان شدند.
مركز خبر- این تجمع با شعار «این سرزمین من است؛ به خاک آن پایبندم» در نزدیکی خط زرد برگزار شد. معترضان نسبت به گسترش این خط و پیامدهای آن، از جمله تصرف تدریجی زمین‌ها و تهدید مناطق مسکونی، ابراز نگرانی کردند. در همین حال، شماری از خانواده‌های فلسطینی تلاش می‌کنند به بقایای خانه‌های ویران‌شده خود بازگردند یا در نزدیکی آن‌ها بمانند؛ آن‌ها در شرایطی زندگی می‌کنند که تیراندازی، بمباران و نزدیک‌شدن خودروهای نظامی اسرائیل امنیتشان را تهدید می‌کند.
شرکت‌کنندگان پلاکاردهایی با شعارهای «این سرزمین ماست و از آن دست نمی‌کشیم» و «دیگر بس است؛ آوارگی و سرگردانی کافی است» در دست داشتند. زنان حاضر در این تجمع نیز از ترس دائمی، دشواری‌های زندگی در چادر و نگرانی از ناچارشدن به ترک دوباره محل زندگی‌شان گفتند.
زندگی در چادر، زیر سایه ترس
رجاء شلح به همراه خانواده‌اش در محله شجاعیه، در شرق شهر غزه، زندگی می‌کند. پس از ویرانی خانه‌شان به دست نیروهای اسرائیلی، آن‌ها در چادری در نزدیکی خانه خود ساکن شده‌اند؛ اما این سرپناه نیز امنیتی برایشان فراهم نمی‌کند. رجاء می‌گوید گلوله‌های پهپادهای اسرائیلی به محل اقامتشان می‌رسد و آن‌ها هر روز با خطر روبه‌رو هستند.
او با اشاره به وضعیت والدین سالمندش می‌گوید: «ما دائماً در ترس زندگی می‌کنیم و نمی‌دانیم چه زمانی ممکن است خودروهای نظامی به ما نزدیک شوند یا چادرمان هدف تیراندازی قرار بگیرد. وقتی به پدر و مادرم فکر می‌کنم، احساس درماندگی می‌کنم؛ آن‌ها سالخورده‌اند و اگر مجبور شویم ناگهان محل را ترک کنیم، نمی‌توانند به‌سرعت از آنجا خارج شوند.»
شادیه المصری، زنی حدوداً پنجاه‌ساله، نیز همراه خانواده ده‌نفره‌اش در چادری با مساحت کمتر از پنج متر مربع زندگی می‌کند که روی آوار خانه ویران‌شده‌شان برپا کرده‌اند.
او می‌گوید: «ما ده نفر در چادری کوچک، روی آوار خانه‌مان زندگی می‌کنیم. دیگر جای واقعی برای پناه‌گرفتن نداریم و هرچه خط زرد به ما نزدیک‌تر می‌شود، نگرانی‌مان برای کودکان و خانواده‌مان بیشتر می‌شود.»
شادیه با وجود سه سال جنگ و آوارگی، بر تصمیم خود برای ماندن تأکید می‌کند. او می‌گوید خانواده‌اش سال‌ها برای ساختن خانه تلاش کرده‌اند و نمی‌خواهد آنچه از خانه باقی مانده رها کند و بار دیگر آواره شود.
او می‌افزاید: «ممکن است شرایطمان از این هم بدتر شود، اما تا زمانی که توان ماندن داشته باشیم، تصمیممان تغییر نخواهد کرد.»
شرکت‌کنندگان در این تجمع، گسترش خط زرد به سمت مناطق مسکونی را تهدیدی برای زمین‌ها، خانه‌ها و امنیت خانواده‌های فلسطینی دانستند و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای حفاظت از غیرنظامیان ساکن در نزدیکی این خط شدند.
آن‌ها همچنین بر مخالفت خود با آوارگی دوباره تأکید کردند؛ خانواده‌هایی که پس از سال‌ها جنگ و ویرانی، تلاش می‌کنند در سرزمین خود بمانند، اکنون با نگرانی از ازدست‌دادن باقی‌مانده خانه‌ها و محل زندگی‌شان روبه‌رو هستند.