شهرداری پروژههایش را تشریح کرد؛ شهروندان مطالباتشان را مطرح کردند
شهرداری رِیا آرموشِ که از دست سرپرست حکومتی بازپس گرفته شده، فعالیتهای خود در حوزه زنان و جوانان را تشریح کرد. شهروندانی که با آنها گفتوگو کردیم نیز خواستار افزایش شمار پارکها، کتابخانهها، مراکز مطالعه و خدمات حملونقل عمومی شدند.
ممیهان هیلبین زیدان
وان - شهرداری رِیا آرموشِ (ایپکیولو) پس از آنکه در سال ۲۰۲۴ و در پی انتخابات، از کنترل سرپرست حکومتی خارج شد، به مدیریت حزب برابری و دموکراسی خلقها (دم پارتی) واگذار شد و اداره آن بر اساس نظام شهرداری مشترک آغاز شد.
این شهرداری با وجود بدهیهای باقیمانده از دوران سرپرست حکومتی و همچنین انتصاب سرپرست برای شهرداری کلانشهر وان در سال ۲۰۲۵، طی دو سال گذشته به فعالیتهای خود ادامه داده است.
اوزنور اوین، عضو شورای شهرداری رِیا آرموشِ ، فعالیتهای انجامشده در حوزه زنان و جوانان در دو سال و نیم گذشته را تشریح کرد.
«اولویت ما زنان بودند»
اوزنور اوین با اشاره به فعالیتهای شهرداری در حوزه سیاستهای زنان گفت که برای خارج کردن زنان از خانههایی که در آنها محبوس شدهاند و مشارکت دادن آنان در تولید، کار خود را با ایجاد «باغهای شهری» آغاز کردند.
او گفت: «ما با باغهای شهری زنان آغاز کردیم؛ زیرا زنان بهدلیل حاکمیت مردسالارانه از زمین جدا و به خانهها محدود شدهاند. هنگامی که شهرداریها را تحویل گرفتیم، اولویت ما این بود که زنان را از خانهها به عرصههای اجتماعی بیاوریم. به همین دلیل، باغهای شهری را در اولویت قرار دادیم. نخستین باغ خود را در محله حاتونیه ایجاد کردیم و در آن ۱۰ زن مشغول به کار هستند. بازخوردهای مثبتی دریافت میکنیم. با زنان دیدار میکنیم، در محلهها جلسه برگزار میکنیم و خواستههای آنان را میشنویم. هر سال را با یک پروژه باغ شهری آغاز میکنیم. اکنون سه باغ شهری زنان زیر نظر شهرداری فعالیت دارند و در مجموع ۲۰۰ زن در این باغها مشغول به کار هستند.»
اوزنور اوین افزود که باغ شهری ایجادشده در محله حاتونیه به زنانی اختصاص داده شده که بر اثر جنگ ناچار به مهاجرت شدهاند و در آن فقط زنانی کار میکنند که بهدلیل جنگهای افغانستان و ایران مهاجرت کردهاند.
او گفت: «همانطور که میدانیم، زنان و کودکان سنگینترین هزینه جنگ را میپردازند. بر همین اساس، با توجه به فضای جنگی پایانناپذیر در خاورمیانه، بهویژه در ایران، و مهاجرت گسترده به وان، انجام چنین کاری را ضروری دانستیم. در این زمینه، ۱۰ زن پناهجو درخواست داده بودند و ما آن باغ شهری را به آنان اختصاص دادیم.»
مراکز همبستگی زنان
اوزنور اوین با بیان اینکه برای دور کردن زنانِ در معرض خشونت از محیط خشونت و جلوگیری از بازگشت آنان به آن شرایط، اقدامهای گوناگونی انجام دادهاند، گفت نخستین مرکز همبستگی که پس از پایان دوره سرپرستان حکومتی ایجاد کردند، «مرکز همبستگی زنان چیلکزی» بوده است.
او اظهار کرد: «این مرکز همبستگی را برای ارائه کمک به زنانی افتتاح کردیم که در معرض خشونت یا هرگونه فشار اجتماعی قرار گرفتهاند. همزمان با افتتاح این مرکز، با کانون وکلا نیز پروتکلی امضا کردیم تا به زنانِ در معرض خشونت، از نظر قانونی و حقوقی کمک شود. ما شهرداریای هستیم که خود را متعهد به همه پیمانهای مدافع حقوق زنان میدانیم و تصمیمهای مربوط به آن را از شورای شهرداری گذراندهایم.»
تعیین پروژهها بر اساس خواستههای زنان
اوزنور اوین با اشاره به اینکه در دو سال گذشته پنج مرکز زنان و یک کتابخانه زنان افتتاح شده است، گفت در این مراکز تولیدات هنری انجام میشود و آموزشهایی ارائه میگردد که میتواند به زنان امکان کسب درآمد بدهد.
او تأکید کرد که هدف اصلی، فراهم کردن فضایی برای زنان است تا بتوانند در عرصه اجتماعی با آزادی و آسودگی بیشتری خود را بیان کنند و از نظر اقتصادی نیز درآمد داشته باشند.
یک سالن ورزشی در هر محله
اوزنور اوین همچنین گفت شهرداری برای فعالیتهای ورزشی نیز اقدامهای مختلفی انجام داده و سالنهای ورزشی ویژه زنان راهاندازی کرده است.
او گفت: «از زنانی که از سالنهای ورزشی استفاده میکنند، در این زمینه نیز بازخوردهای بسیار خوبی دریافت کردهایم. پروژه ما این است که در هر محله یک سالن ورزشی برای زنان داشته باشیم. اکنون در چهار محله سالن ورزشی زنان داریم و بهزودی در دو محله دیگر نیز این سالنها را افتتاح خواهیم کرد.»
اوزنور اوین با اشاره به اینکه ۲ هزار و ۴۰۰ زن از سالنهای ورزشی ویژه زنان استفاده کردهاند، گفت دو مرکز ورزشی نیز برای کودکان ایجاد شده است که ۳۵۰ کودک از خدمات آن بهرهمند شدهاند.
او افزود: «برای افرادی که بیمارند، نیاز به مراقبت دارند یا به دلایل مختلف نمیتوانند از خانه خارج شوند، خدمات ورزش در منزل ارائه میدهیم. مربیان ورزشی ما خانهبهخانه مراجعه میکنند و تمرینهای لازم را به کسانی که نمیتوانند به مراکز ورزشی بیایند، در خانه آموزش میدهند. ۱۲۰ نفر از خدمات ورزش در منزل ما استفاده میکنند.»
اوزنور اوین همچنین گفت علاوه بر افتتاح چندین مرکز مطالعه و کتابخانه برای حمایت از دانشآموزان، یک پیست دوومیدانی نیز برای جوانان راهاندازی شده که بیش از ۴۰۰ جوان بهصورت رایگان از آن استفاده میکنند.
او با تأکید بر اینکه فعالیتهای شهرداری با در نظر گرفتن منافع عمومی انجام میشود، گفت: «پیست یخ کارایی خود را از دست داده بود و نیاز به تعمیر داشت. آن را بازسازی کردیم و دوباره به بهرهبرداری رساندیم. سالانه ۱۰ هزار نفر میتوانند از پیست یخ استفاده کنند. در چارچوب برنامههای “هیچکس شنا بلد نبود نماند”، به ۸۹۰ جوان آموزش شنا داده شد. علاوه بر این، با آغاز فصل تابستان، هر هفته در یکی از محلهها جشنوارههای کودکان برگزار میکنیم. در این جشنوارهها، بازیها و برنامههای گوناگونی برای کودکان اجرا میشود.»
مردم درباره فعالیتهای شهرداری چه میگویند؟
در حالی که شهرداری فعالیتهای خود برای زنان و جوانان را اینگونه برشمرد، ما نیز با زنان در خیابان گفتوگو کردیم و از آنان درباره مطالباتشان از شهرداری رِیا آرموشِ و ارزیابیشان از عملکرد شهرداری پرسیدیم.
ایرم ایرماک کاچتاش، دانشآموز، گفت از کتابخانهای که شهرداری برای دانشآموزان راهاندازی کرده استفاده میکند. او افزود برای رفتن به کتابخانه از وسایل حملونقل عمومی استفاده میکند، اما خودروها بسیار شلوغ هستند.
او گفت: «وسایل حملونقل عمومی بسیار شلوغاند و میتوان تعداد آنها را افزایش داد. از برنامههایی که در کتابخانه برگزار میشود و همچنین از برخورد مربیان بسیار راضی هستم. آزمونهای آزمایشی برگزار میشود و به این ترتیب میتوانیم ضعفهایمان را ببینیم. تنها مشکل این است که در کتابخانه صف بسیار طولانی است. اگر کتابخانه بزرگتری وجود داشته باشد، افراد بیشتری میتوانند از آن استفاده کنند.»
«فضاهای سبز کافی نیستند»
شهربان آرمان که گفت به دلیل نبود پارک در نزدیکی خانهاش، برای رفتن به پارک حدود یک ساعت در راه است، اظهار کرد: «من در محله حاجیبکیر زندگی میکنم و خانهام از اینجا بسیار دور است. نزدیکترین پارکی که من و دوستم میتوانیم با هم به آن برویم، همینجاست. من یک ساعت طول کشید تا به اینجا برسم و دوستم در ۲۰ دقیقه رسید. به همین دلیل نمیتوانم زیاد از آن استفاده کنم.
باید در محلهها فضاهای سبز و پارکهای بیشتری ایجاد شود. در محلهای که زندگی میکنم، نه فضای سبزی برای نشستن وجود دارد و نه پارکی که کودکان بتوانند در آن بازی کنند. زمینهای خالی زیادی وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد.»
الاسو دمیر نیز با بیان اینکه فضای پارک کافی است اما امکانات موجود در آن ناکافی است، گفت: «پارک کودکان و پیست اسکیت وجود دارد، اما فضایی برای بازیهای دیگر کودکان نیست. میتوان زمین بازی برای فوتبال ساخت. آمدن من به اینجا خیلی طول میکشد. برای استفاده از کتابخانه، مجبورم خیلی زود بیدار شوم و بیایم؛ با این حال هم جای خالی پیدا نمیکنم. نامم را در فهرست مینویسم و ساعتها در صف منتظر میمانم.
بله، کتابخانههای زیادی وجود دارد، اما کافی نیستند. امسال بیش از سه میلیون دانشآموز برای آزمون ورودی دانشگاه ثبتنام کردهاند. من هم دانشآموز هستم و به فضایی برای درس خواندن نیاز دارم. اگر کتابخانهای نزدیک خانهام بود، از آن استفاده میکردم. شمار مراکز مطالعه و کتابخانهها باید افزایش یابد.»
«فعالیتهای هنری حمایت شوند»
غمزه چکیری نیز گفت: «مراکز مطالعه و کتابخانههایی که برای دانشآموزان افتتاح شدهاند، کافی نیستند.»
او افزود: «هر روز شمار زیادی دانشآموز به اینجا میآیند. بیشتر ما جایی برای نشستن پیدا نمیکنیم، ناممان را در فهرست مینویسیم و در صف منتظر میمانیم. کتابخانه اینجا کوچک است و حتی اگر زود هم بیاییم، باز جایی پیدا نمیشود.
در روزهای تعطیل، برای اینکه بتوانم درس بخوانم، مجبورم صبح خیلی زود بیدار شوم. همیشه با نگرانی اینکه آیا جایی برای نشستن پیدا خواهم کرد یا نه، به اینجا میآیم. میخواهم ظرفیت مراکز مطالعه افزایش یابد. علاوه بر این، فکر میکنم باید به فعالیتهای هنری توجه بیشتری شود و از آنها حمایت شود.»