کنفرانس ژنئولوژی اروپا در هلند؛ تأکید بر پیوند نظریه و عمل و تقویت سازمان‌دهی زنان
کنفرانس ژنئولوژی اروپا در هلند با بررسی ۱۵ سال تجربه فعالیت زنان در اروپا، به ارزیابی دستاوردها و کاستی‌ها پرداخت و بر گسترش ارتباط با زنان محلی، تقویت پژوهش‌ها و تداوم سازمان‌دهی جمعی تأکید کرد.
مرکز خبر- کنفرانس ژنئولوژی اروپا با شعار «با ژنئولوژی در مسیر برساخت زندگی آزاد و کمونال» در شهر هالن هلند برگزار شد و با نخستین نشست با عنوان «ژنئولوژی؛ علم ساخت هویت زن بر پایه آزادی» ادامه یافت. در این نشست، تجربه‌ها، دستاوردها، کاستی‌ها و چشم‌اندازهای جدید فعالیت‌های ژنئولوژی در اروپا بررسی شد.
در آغاز نشست، گزارشی تصویری از کنفرانس‌ها، اردوها، دوره‌های آموزشی، پژوهش‌ها و فعالیت‌های کمیته‌های ژنئولوژی اروپا ارائه شد. در این گزارش که شامل روایت‌های زنان، عکس‌ها، ویدئوهای کوتاه و فایل‌های صوتی بود، روند شکل‌گیری و توسعه فعالیت‌های ژنئولوژی در اروپا طی ۱۵ سال گذشته، دستاوردها و چالش‌های پیش روی آن تشریح شد.
در این نشست، نخستین کنفرانس ژنئولوژی در کوردستان که در سال ۲۰۱۵ برگزار شد، نقطه عطفی مهم در روشن شدن چشم‌انداز این فعالیت‌ها توصیف شد. همچنین تأکید شد که دومین کنفرانس در سال ۲۰۱۸، از نظر ارزیابی دستاوردهای موجود و تعیین نیازهای دوره جدید، مرحله‌ای مهم بوده است.
گسترش فعالیت‌ها به کشورهای مختلف
شرکت‌کنندگان نقش نخستین کنفرانس ژنئولوژی اروپا را که در سال ۲۰۱۴ در کلن برگزار شد، در توسعه این فعالیت‌ها مهم دانستند. پس از آن، برگزاری کنفرانس‌هایی در پاریس و استکهلم زمینه بحث و تبادل‌نظر مشترک میان زنانی را فراهم کرد که در کشورهای مختلف زندگی می‌کنند.
از سال ۲۰۱۹، کمیته‌ها و گروه‌های پژوهشی ژنئولوژی در کشورهای مختلف اروپا شکل گرفتند. فعالیت‌ها در سوئیس، آلمان، فرانسه، انگلستان، ایتالیا، سوئد، نروژ، کاتالونیا، سرزمین باسک، ایرلند و اسکاتلند، تجربه‌های تازه‌ای در حوزه آموزش، پژوهش و سازمان‌دهی به وجود آورد و گام‌های مهمی در این زمینه برداشته شد.
بررسی کاستی‌ها و نیازهای دوره جدید
سارا مارچا و نجیبه قرداخی، از اعضای کمیته ژنئولوژی، با استفاده از شیوه روایت‌گری، درباره ساختار سازمان‌دهی، شیوه فعالیت کمیته‌ها، بخش‌های مغفول‌مانده و نیازهای دوره جدید توضیح دادند.
نجیبه قرداخی ضمن ادای احترام به نمایندگان حاضر و زنانی که در عرصه‌های مختلف زندگی برای پیشبرد فعالیت‌های ژنئولوژی تلاش می‌کنند، یادآور شد که این فعالیت‌ها در شرایطی دشوار و با امکانات محدود آغاز شدند، اما به‌تدریج نیروهای خود را پرورش دادند.
او با اشاره به اینکه فعالیت‌های ژنئولوژی در چارچوبی کمونال، به دور از سلسله‌مراتب و بر پایه پیوند نظریه و عمل توسعه یافته‌اند، گفت که این فعالیت‌ها در برخی دوره‌ها با مانع جزم‌اندیشی روبه‌رو شده‌اند.
نجیبه قرداخی در پاسخ به پرسش گرداننده نشست مبنی بر اینکه «از کجا شروع کنیم؟»، بر اهمیت گسترش ابزارهایی مانند داستان‌گویی، تاریخ شفاهی، هنر، تئاتر و موسیقی تأکید کرد و گفت باید از این روش‌ها برای ارتباط با طیف گسترده‌تری از زنان استفاده شود.
او با بیان اینکه ژنئولوژی به تمامی مجامع زنان راه یافته است، پرسید: «پس مشکل کجاست؟» نجیبه قرداخی توضیح داد که زبان مفهومی ژنئولوژی گاهی برای زنانی که به‌تازگی به این فعالیت‌ها می‌پیوندند، دشوار است؛ ازاین‌رو، روش‌های بیان و تبادل تجربه باید قابل‌فهم‌تر و دسترس‌پذیرتر شوند.
سارا مارچا نیز گفت که ژنئولوژی بر پایه مدرنیته دموکراتیک سازمان‌دهی شده است. به گفته او، ژنئولوژی تنها بر گردآوری اطلاعات تکیه ندارد، بلکه احساسات و عواطف نیز که ارتباط نزدیکی با دانش دارند، از پایه‌های این علم به شمار می‌روند.
او درباره شیوه‌ها و روش‌های فعالیت کمیته‌های ژنئولوژی توضیح داد و با اشاره به تجربه‌ها و دستاوردهای قابل‌توجه این فعالیت‌ها در اروپا، گفت تبدیل این دستاوردها به ساختارهای سازمان‌یافته، پایدار و مستمر همچنان با دشواری‌هایی روبه‌روست. به گفته او، تأثیر کنفرانس‌ها، دوره‌های آموزشی و اردوها همیشه به فعالیت‌های بلندمدت و مستمر تبدیل نشده است.
تأکید بر تقویت ارتباط با زنان محلی
سارا مارچا گفت فعالیت‌های ژنئولوژی در بسیاری از موارد به برنامه‌های بین‌المللی و فعالیت در محیط‌های بیرونی محدود مانده‌اند. او همچنین خاطرنشان کرد که کمیته‌های محلی گاهی مستقل از فعالیت‌های مجامع زنان شکل گرفته‌اند.
به گفته او، در برخی کشورها اقداماتی برای تشکیل کمیته‌ها در بستر ساختارهای اجتماعی محلی انجام شده است، اما گسترش این تجربه‌ها به مناطق دیگر و تداوم آن‌ها همچنان ضرورتی مهم به شمار می‌رود.
مارچا تأکید کرد که میزان نفوذ اجتماعی فعالیت‌ها نیز باید ارزیابی شود. او به‌ویژه یادآور شد که مشارکت زنانی که در شرایط کاری فشرده فعالیت می‌کنند، در برنامه‌های ژنئولوژی محدود مانده است.
او با اشاره به اینکه پژوهش‌ها به شناخت واقعیت‌های محلی در اروپا کمک کرده‌اند، گفت در زمینه رساندن نتایج این تحقیقات به طیف گسترده‌تری از مخاطبان و پیوند دادن آن‌ها با سازمان‌دهی اجتماعی، کاستی‌هایی وجود دارد. مارچا همچنین بر ضرورت تقویت ارتباط میان ویژگی‌های محلی و هماهنگی مشترک تأکید کرد.
او در پایان گفت کنفرانس ژنئولوژی اروپا می‌تواند بستری مهم برای ارزیابی مشترک تجربه‌های به‌دست‌آمده، بررسی کاستی‌ها و تعیین وظایف و مسئولیت‌های دوره جدید فراهم کند.
پس از آن، پیام‌های تصویری ارسال‌شده از آبیا یالا (آمریکای لاتین) پخش شد و نمایندگان با شعار «ژن، ژیان، آزادی» به پیام‌های همبستگی پاسخ دادند.
در بخش بعدازظهر کنفرانس، هفت کارگاه جداگانه با موضوع «نقش ژنئولوژی در برساخت زندگی دموکراتیک و کمونال» برگزار خواهد شد.