هشدار درباره «جنگ سیستماتیک علیه زنان»؛ از ناپدیدسازی تا عادیسازی خشونت در منطقه
یک فعال حوزه زنان با اشاره به افزایش قتل و ناپدیدسازی زنان در منطقه، این روند را بخشی از یک «جنگ سازمانیافته» علیه زنان و جامعه دانست.
برژین کارا
مخمور- در قرن بیستویکم، جنگی که علیه فرهنگ، هویت، باورها و موجودیت جوامع بهراه افتاده، با اقدامها و کشتارهایی علیه زنان، کودکان و جوانان به یک جنگ سیستماتیک تبدیل شده و به سطحی خطرناک رسیده است. این وضعیت نتیجه سیاستهایی است که هر روز با نامهای مختلف اجرا میشوند. ذهنیت حاکم، از طریق قوانینی که اجرا نمیشوند، مصونیت قاتلان از مجازات، زبان جنسیتزده رسانهها و پنهانسازی رویدادها، راه را برای این اقدامات و کشتارها هموار میکند. سیستمی که هر روز با اخبار خشونت بازتولید میشود، نهتنها افراد، بلکه کلیت اراده جامعه و آینده ملتها را هدف قرار میدهد. این سیاستها در عین حال، بنیان جامعه را تضعیف کرده و سیستم حاکم را تقویت میکنند.
کشتارهایی که امروز شاهد آن هستیم، در واقع «جنگی ویژه» علیه جامعه هستند. هر زنی که کشته میشود و هر کودکی که حقوقش پایمال میگردد، بخشی از پروژهای برای بیارادهسازی جامعه است. همچنین، سیستم حاکم با هدف قرار دادن جوانان، تلاش دارد پویایی جامعه را از بین ببرد و جامعهای بسازد که قادر به بیان صدای خود نباشد. این روند، جامعه را از فرهنگ، هویت، موجودیت و اخلاق خود دور میکند. کودکانی که در بستر خشونت رشد میکنند نیز بهعنوان ادامه همین سیستم آماده میشوند. حملات علیه زنان، کودکان و جوانان اتفاقی نیست، بلکه بخشی از سیاستهای یک نظام قدرتمحور و جنسیتزده است که میکوشد از طریق ترس و خشونت، زندگی آزاد و سازمانیافته زنان و جوانان را سرکوب کند.
در همین رابطه، سونگُل گولَر، عضو کمیته ژنئولوژی در اردوگاه پناهندگان مخمور، درباره سیاستهای این نظام که زنان، کودکان و جوانان را هدف قرار داده، با خبرگزاری ما گفتوگو کرده است.
«خشونت علیه زنان به شدیدترین شکل ادامه دارد»
سونگُل گولَر در سخنان خود به چهره جدید حملات سیستم اشاره کرده و گفت که نظام حاکم اکنون با روشهایی عمیقتر و سیستماتیکتر عمل میکند. او گفت: «این اقداماتی که علیه زنان انجام میشود، از گذشته تا امروز ادامه داشته است. از زمانی که نظامهای فکری شکل گرفتند و نظام پدرسالار سازمان یافت، مسیر زنان مسدود شد؛ زبان، فرهنگ، قدرت و اندیشه زنان سرکوب شد. این نظام تا امروز نیز به حیات خود ادامه داده است. اگرچه در قرن ۲۱ شکل آن تغییر کرده، اما ذهنیت، اهداف و دلایل همچنان همان است؛ یعنی هدف، کنترل و شکلدهی به زنان، کودکان و جامعه است. هرچند گفته میشود این قرن، قرن علم، مدرنیته و دموکراسی است، اما در عین حال سیاستهای قدرت پیچیدهتر و عمیقتر شدهاند. این روندها تحت عناوینی مانند حمایت، مراقبت و حفاظت اجرا میشوند، اما در نهایت خشونت علیه زنان همچنان به شدیدترین شکل ادامه دارد.»
«زنان در تاریکی ناپدید میشوند»
سونگُل گولَر در ادامه به وضعیت ویژه منطقه نیز اشاره کرد و گفت که نظامهای حاکم در خاورمیانه جنگی خاص علیه زنان بهراه انداختهاند. او افزود: «اگر به خاورمیانه نگاه کنیم، در همه عرصهها زنان هدف قرار میگیرند. در خیزشها نیز نخستین کسانی که هدف قرار میگیرند و کشته میشوند، زنان هستند. در انقلاب روژاوا که زنان در آن پیشگام بودند، نمونه آن هدف قرار دادن هَورین خَلف است. در آن دوره، زنان کشته، بازداشت و ناپدید شدند. به همین شکل، این اقدامات علیه کودکان نیز انجام شده است.
همچنین در اقلیم باشور کوردستان، که بهعنوان یک منطقه فدرال شناخته میشود، زنان بهصورت پنهانی کشته میشوند. زنان در تاریکی ناپدید میشوند. دهها مورد وجود دارد که عاملان آنها مشخص نیستند. در عین حال، سوزاندن زنان همچنان ادامه دارد، زنان بهعنوان بهای ازدواج مبادله میشوند، در سنین پایین مجبور به ازدواج میشوند و بسیاری از زنانی که کشته میشوند، مرگشان بهعنوان خودکشی ثبت شده و پروندهها پنهان میشوند.»
«در ترکیه هر روز زنان در خیابانها کشته میشوند»
سونگُل گولَر در ادامه به وضعیت در باکور کوردستان و ترکیه اشاره کرد و گفت: «وقتی به ترکیه نگاه میکنیم، کشوری که خود را دموکراتیک معرفی میکند و مدعی است تنها مشکلش تروریسم است، میبینیم که هر روز زنان در خیابانها کشته میشوند و خشونت فیزیکی علیه آنها اعمال میشود. یعنی یک مرد بهراحتی میتواند در خیابان به زنی خشونت کند و کسی هم واکنشی نشان ندهد.»
«دولت از قاتلان حمایت میکند»
سونگُل گولَر با اشاره به پروندههای گلستان دوکو و روژین کابایش گفت: «در چارچوب این جنگ ویژه، سیاستی کثیف علیه زنان کورد در جریان است. اگر به پروندههای گلستان دوکو و روژین کابایش نگاه کنیم، این مسئله را بهتر درک میکنیم. در پرونده گلستان دوکو، خود دولت درگیر است. شش سال است که این پرونده در تاریکی مانده، اما نشانههایی وجود دارد که حاکی از اختلافات درون ساختار قدرت درباره آن است.
در مورد روژین کابایش نیز، با وجود روشن بودن بسیاری از ابعاد ماجرا، هنوز عاملان مشخص و مجازات نشدهاند. این دو پرونده نشان میدهند که دولت از این وضعیت حمایت کرده، عاملان را پنهان میکند و تمایلی به روشن شدن حقیقت ندارد. در واقع، خود دولت در این روند دخیل است. این موضوع بخشی از همان جنگ ویژهای است که علیه مردم کورد و بهویژه زنان کورد جریان دارد. هدف این سیاست، از میان بردن، همانندسازی و تضعیف اخلاقی زنان کُرد و در نهایت ایجاد جامعهای فاقد ارزشهای اخلاقی در میان مردم کورد است.»
«کودکان و جوانان را به سمت فرقهها میکشانند»
سونگُل گولَر با اشاره به رویدادهایی که در مدارس ترکیه رخ داده، آنها را نتیجه سیاستهای دولت دانست و گفت: «بهویژه در روزهای اخیر، اتفاقاتی که در مدارس رخ داده، فقط به مسائل سادهای مثل سرقت یا درگیریهای سطحی محدود نمیشود. اینها هم وجود دارند، اما مسئله فقط این نیست. نظام حاکم، جهان را مانند یک ساختار شرکتی سازماندهی کرده و در هر بخش، نوعی تشکیلات ایجاد کرده است؛ از جمله ساختارهایی شبیه فرقهها که کودکان و جوانان را به درون خود میکشانند. این رویدادها نیز نتیجه همین سازمانها و فرقههاست.
برای مثال، یک نوجوان ۱۴ ساله که توسط پدرش تربیت شده، دست به قتل میزند و حتی این رفتار بهگونهای در شبکههای اجتماعی نمایش داده میشود که گویی یک "قهرمان" است. پیشتر نیز دو زن در ملأعام کشته شدند، اما آن پرونده هم پنهان شد. تمام این موارد به دولت و این ساختارهای ضدانسانی و فرقهها مرتبط است. این وضعیت تهدیدی بسیار جدی برای آینده کودکان و جوانان است. با هدف قرار دادن زنان، کودکان و جوانان، در پی ساختن جامعهای فروپاشیده و فاقد ارزشهای اخلاقی هستند و این یکی از اهداف نظامهای حاکم است.»
«راهحل در برابر این نظام فاسد، پارادایم رهبری آپو است»
سونگُل گولَر در پایان درباره راهحل در برابر این ساختار حاکم گفت: «در برابر این نظامی که مانند یک هیولا حمله میکند، یک راهحل جایگزین وجود دارد؛ آن هم پارادایم رهبر آپو است که بر پایه اندیشه آزادی زنان شکل گرفته است. این پارادایم راه رهایی زنان و جوانان است. لازم است ما بهعنوان زنان، پیرامون این دیدگاه گرد هم بیاییم و خود را سازماندهی کنیم. اگر خود را سازماندهی کنیم، میتوانیم خود و فرزندانمان را از این نظام حاکم محافظت کرده و از آن رهایی یابیم. همچنین میتوانیم از عاملان پروندههای گلستان و روژین حسابخواهی کنیم و از تمامی زنان دفاع کنیم.»