دارفور؛ تعرض جنسی به دو دختر از یک خانواده توسط افراد مسلح
دو دختر از یک خانواده، که یکی از آنها تنها ۱۴ سال دارد، هنگام جمع‌آوری هیزم در جنگل تارنی در شمال دارفور، هدف تعرض جنسی افراد مسلح نقاب‌دار قرار گرفتند.
سودان - خشونت جنسی سازمان‌یافته علیه زنان در سودان همچنان به‌عنوان ابزاری در جنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ آن هم در شرایطی که عاملان این جنایت‌ها عملاً با پاسخ‌گویی مؤثری روبه‌رو نیستند. تداوم این نقض‌های جدی حقوق انسانی، ضرورت مداخله فوری جامعه بین‌المللی برای حفاظت از قربانیان و جلوگیری از پیامدهای فاجعه‌بار این اقدامات بر کرامت انسانی را دوچندان کرده است.
منابع محلی گزارش داده‌اند که دو دختر از یک خانواده که یکی از آنها ۱۴ سال دارد، در جنگل تارنی، واقع در جنوب منطقه طویله در ایالت دارفور شمالی، هدف تعرض جنسی سه فرد مسلح نقاب‌دار قرار گرفته‌اند.
بر اساس اطلاعات اولیه، این سه فرد مسلح هنگام خروج دو دختر از یکی از اردوگاه‌های آوارگان منطقه برای جمع‌آوری هیزم، راه آنها را سد کرده و به آنها تعرض کرده‌اند. پس از این حادثه، دو دختر برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان طویله منتقل شدند.
یک منبع پزشکی در این بیمارستان تأیید کرده است که این دو دختر روز دوشنبه ۲۶ اکتبر به بیمارستان منتقل شده‌اند و پس از انجام معاینات پزشکی، مراقبت‌های اولیه را دریافت کرده‌اند. همچنین، منابعی از شبکه‌های محلی حمایت و حفاظت اعلام کرده‌اند که حمایت‌های روانی اولیه برای این دو بازمانده و خانواده‌هایشان فراهم شده است.
این حادثه در حالی رخ داده است که آمار و گزارش‌های سازمان‌های وابسته به سازمان ملل متحد و نهادهای محلی، از افزایش نگران‌کننده موارد خشونت مبتنی بر جنسیت در منطقه دارفور، از زمان آغاز درگیری‌ها در سودان در آوریل ۲۰۲۳، حکایت دارند.
موارد مشابه خشونت علیه زنان و دختران در اردوگاه‌های آوارگان بارها تکرار می‌شود؛ به‌ویژه زمانی که آنها برای تأمین معاش خانواده‌های خود ناچار به جمع‌آوری هیزم یا انجام کارهای کشاورزی هستند. این اقدامات در شرایطی صورت می‌گیرد که امنیت در منطقه شکننده است و حمایت کافی برای حفاظت از زنان و دختران وجود ندارد.
از سوی دیگر، بیمارستان‌های دارفور شمالی با بحران پیچیده‌ای در حوزه سلامت روبه‌رو هستند. کمبود شدید دارو، محدودیت دسترسی به خدمات روان‌شناختی بلندمدت و نبود مراقبت‌های تخصصی کافی برای دختران زیر سن قانونی، از مهم‌ترین مشکلات نظام درمانی این منطقه به شمار می‌روند.
سازمان‌های حقوق بشری خواستار تقویت تدابیر حفاظتی برای آوارگان در اردوگاه‌ها، فراهم کردن جایگزین‌های ایمن برای هیزم و سایر سوخت‌ها و ایجاد مسیرهای امن و محرمانه برای معرفی بازماندگان خشونت به مراکز درمانی و حمایتی شده‌اند. این سازمان‌ها همچنین تأکید کرده‌اند که برای حفظ کرامت و امنیت بازماندگان، باید از افشای هویت آنها به‌طور جدی جلوگیری شود.