۹ تشکل صنفی و مدنی خواستار پایان محدودیت آموزش به زبان مادری در روژاوا شدند
۹ تشکل صنفی و مدنی ایران و روژهلات کوردستان با انتشار بیانیهای مشترک، از دولت سوریه خواستند حق آموزش به زبان مادری را در تمام مقاطع تحصیلی به رسمیت بشناسد. امضاکنندگان تاکید کردند تحمیل الگوی «یک ملت، یک زبان» زمینهساز منازعه و تبعیض خواهد بود.
مرکز خبر - ۹ تشکل صنفی و مدنی ایران و روژهلات کوردستان با انتشار بیانیهای مشترک، محدودیتهای اعمالشده بر آموزش زبان کوردی در روژاوا، در باکور و روژهلات سوریه، را محکوم کردند و از دولت سوریه خواستند حق آموزش به زبان مادری را در تمام مقاطع تحصیلی به رسمیت بشناسد. امضاکنندگان همچنین از نهادهای بینالمللی و حقوق بشری خواستند برای رفع این محدودیتها اقدام کنند.
در این بیانیه، امضاکنندگان با اشاره به آغاز سال تحصیلی جدید در سوریه اعلام کردند دانشآموزان کورد که طی سالهای گذشته به زبان مادری خود آموزش میدیدند، اکنون با محدودیتهایی روبهرو شدهاند و آموزش زبان کوردی به سه ساعت محدود شده است. به گفته امضاکنندگان، این محدودیتها اعتراض دانشآموزان و مردم منطقه را در پی داشته و به تعطیلی بسیاری از کلاسها منجر شده است.
امضاکنندگان با اشاره به تنوع ملی، زبانی و مذهبی در سوریه، سیاستهای حکومت پیشین این کشور به رهبری خاندان اسد را در انکار هویت کوردها و دیگر گروههای تحت سلطه، از جمله محرومکردن شماری از کوردها از تابعیت و اجرای سیاست تعریب، مورد انتقاد قرار دادند. آنان تأکید کردند که پذیرش تکثر زبانی و فرهنگی شرط همزیستی مسالمتآمیز و شکلگیری جامعهای دموکراتیک است و تحمیل الگوی «یک ملت، یک زبان» به گروههای مختلف، زمینهساز منازعه و تبعیض خواهد بود.
در ادامه بیانیه آمده است که ساختار خودمدیریتی در روژاوا، پس از تحولات سوریه در سال ۲۰۱۱، امکان بیشتری برای بهرسمیتشناختن تنوع زبانی، فرهنگی و تاریخی منطقه فراهم کرد؛ اما پس از سقوط حکومت بشار اسد و تغییرات سیاسی و نظامی متعاقب آن، حقوق اساسی ملیتهای مختلف، از جمله حق آموزش به زبان مادری، با محدودیت روبهرو شده است.
این تشکلها با استناد به اصول پذیرفتهشده حقوق بینالملل و ملاحظات آموزشی و روانشناختی کودکان، خواستار پایاندادن به محدودیتهای آموزشی علیه کوردها و دیگر گروههای زبانی در سوریه شدند. آنان همچنین بر حق دانشآموزان برای تحصیل به زبان مادری در تمام مقاطع آموزشی تأکید کردند و همبستگی خود را با دانشآموزان، اتحادیه معلمان روژاوا و مردم منطقه اعلام داشتند.
امضاکنندگان در پایان از سازمانهای بینالمللی و نهادهای حقوق بشری خواستند برای واداشتن دولت سوریه به پذیرش و تضمین حق آموزش به زبان مادری، اقدامات عملی و مؤثر انجام دهند.
تشکلهای امضاکننده
۱. انجمن صنفی معلمان کوردستان ـ سنه
۲. انجمن صنفی معلمان کوردستان ـ سقز و زیویه
۳. انجمن صنفی معلمان کوردستان ـ مریوان و سروآباد
۴. انجمن صنفی معلمان هرسین
۵. کانون صنفی معلمان مازندران
۶. کانون صنفی معلمان بوشهر
۷. انجمن صنفی فرهنگیان اسلامآباد غرب
۸. چرۆی ژیان سقز
۹. جبهه متحد کورد