۲۰۱ مدرسه کانکسی؛ سایه محرومیت آموزشی همچنان بر مدارس روژهلات

با وجود وعده‌های توسعه عدالت آموزشی، ۲۰۱ مدرسه کانکسی با ۲۶۷ کلاس درس همچنان در روژهلات فعال است و هزاران دانش‌آموز از فضای آموزشی استاندارد محروم‌اند.

مرکز خبر- آمارهای منتشرشده از سوی مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس در مهاباد نشان می‌دهد که با وجود وعده‌های مکرر برای بهبود زیرساخت‌های آموزشی، همچنان ۲۰۱ مدرسه کانکسی با مجموع ۲۶۷ کلاس درس در مناطق مختلف روژهلات به فعالیت ادامه می‌دهند. این آمار بار دیگر شکاف میان شعارهای عدالت آموزشی و واقعیت موجود در مناطق کمتر برخوردار را آشکار کرده است.

به گفته این مقام مسئول، در حال حاضر ۱۰۷ مدرسه کانکسی مستقل با ۱۱۵ کلاس درس و ۹۴ مدرسه کانکسی ضمیمه با ۱۵۲ کلاس درس در استان فعال هستند. این مدارس همچنان بخشی از فضای آموزشی هزاران دانش‌آموز را تشکیل می‌دهند؛ دانش‌آموزانی که ناچارند در کلاس‌هایی تحصیل کنند که از حداقل استانداردهای لازم برای آموزش برخوردار نیستند.

 

مهاباد و خوی در صدر آمار مدارس کانکسی

بر اساس این گزارش، شهرستان مهاباد با ۲۹ مدرسه و ۳۰ کلاس، بیشترین تعداد مدارس کانکسی مستقل را در میان شهرستان‌های استان دارد. همچنین شهرستان خوی با ۲۱ مدرسه و ۲۸ کلاس، بیشترین تعداد مدارس کانکسی ضمیمه را به خود اختصاص داده است. این آمار نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از دانش‌آموزان این مناطق همچنان آموزش خود را در فضاهای موقت و غیراستاندارد دنبال می‌کنند.

مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس با تأکید بر ضرورت تحقق عدالت در توزیع فضاهای آموزشی، اعلام کرد که جمع‌آوری مدارس کانکسی و جایگزینی آن‌ها با ساختمان‌های آموزشی استاندارد از اولویت‌های اصلی این اداره‌کل است. به گفته وی، به‌ویژه کلاس‌های کانکسی ضمیمه که در حیاط مدارس مستقر هستند، فضای فیزیکی مورد نیاز دانش‌آموزان را محدود کرده و بر کیفیت آموزش تأثیر منفی گذاشته‌اند.

او افزود که جایگزینی این مدارس با ساختمان‌های استاندارد می‌تواند گامی مؤثر در مسیر توسعه عدالت آموزشی، ارتقای کیفیت آموزش و فراهم کردن محیطی ایمن و مناسب برای تحصیل دانش‌آموزان باشد.

با وجود این وعده‌ها، استمرار فعالیت بیش از ۲۰۰ مدرسه کانکسی نشان می‌دهد که بخش مهمی از دانش‌آموزان روژهلات همچنان از امکانات آموزشی استاندارد محروم هستند. کارشناسان آموزشی معتقدند تداوم استفاده از کلاس‌های کانکسی، علاوه بر کاهش کیفیت آموزش، در شرایط آب‌وهوایی سخت نیز سلامت و امنیت دانش‌آموزان را با چالش مواجه می‌کند و ضرورت تسریع در اجرای پروژه‌های جایگزین را بیش از پیش نمایان می‌سازد.