«ژان»؛ روایتی از بدن، حافظه و تجربه زنانه در سینمای کوردی
فیلم «ژان» به کارگردانی لیلا باغپیرا و برهان احمدی، با نگاهی تجربی و متفاوت به زیست زنانه، تلاش میکند مرز میان بدن، هویت و حافظه را به تصویر بکشد؛ روایتی که در دل سینمای کوردی، صدای تازهای از تجربههای نادیدهگرفتهشده زنان را بازتاب میدهد.
مرکز خبر- فیلم «ژان» ساخته لیلا باغپیرا و برهان احمدی، اثری است در امتداد سینمای تجربی که به سراغ لایههای کمتر دیدهشده از زیست زنانه میرود؛ جایی که بدن نه صرفاً یک حضور فیزیکی، بلکه حامل خاطره، تجربه و تاریخ فردی و جمعی است.
این فیلم با فاصله گرفتن از روایت خطی و کلاسیک، ساختاری تکهتکه و ذهنی را دنبال میکند؛ ساختاری که بهجای ارائه پاسخهای مستقیم، پرسشهایی تازه پیش میگذارد و مخاطب را درگیر تجربهای حسی و چندلایه میکند.
در «ژان»، زنانگی نه یک تعریف ثابت، بلکه وضعیتی سیال و در حال تغییر است؛ وضعیتی که در آن خاطره، رنج، ترس و بازتعریف هویت در هم تنیده میشوند.
کارگردانان این اثر تلاش کردهاند از روایتهای کلیشهای فاصله بگیرند و به زبانی تصویری برسند که بیش از توضیح، بر ادراک و احساس تکیه دارد.
«ژان» در نهایت میکوشد این پرسش را پیش بکشد که بدن زنانه چگونه حامل تجربههای زیسته است و چگونه میتوان این تجربهها را در قالبی سینمایی، بدون واسطههای معمول روایت کرد.