هم‌آوایی زنان در قبرس؛ موسیقی بدون ساز، پیوندی میان فرهنگ‌ها

گروه کُر زنانه «هم‌آوایی صداها» در قبرس، با اجرای آکاپلا و بازآفرینی آوازهای سنتی فرهنگ‌های گوناگون، تفاوت‌های فرهنگی را به پلی برای همبستگی و ارتباط میان انسان‌ها تبدیل می‌کند.

مرکز خبر- در قبرس، زنانی با پیشینه‌های فرهنگی گوناگون گرد هم آمده‌اند تا موسیقی فرهنگ‌های مختلف را با صداهای خود بازآفرینی کنند. گروه کُر «هم‌آوایی صداها» (Amalgamation Choir) بدون استفاده از هیچ‌گونه ساز موسیقی، تنها با تکیه بر قدرت صدای انسان، موسیقی سنتی را با تنظیم‌های معاصر درهم می‌آمیزد و تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای شنوندگان خلق می‌کند.

این گروه در سال ۲۰۱۴ به ابتکار فاسیلیکی آناستاسیو، هنرمند و رهبر ارکستر اهل قبرس، تأسیس شد و اعضای آن همگی زن هستند. گروه از زنانی متعلق به نسل‌ها و پیشینه‌های فرهنگی مختلف تشکیل شده است و فاسیلیکی آناستاسیو علاوه بر مدیریت هنری، رهبری گروه کر را نیز بر عهده دارد.

 

نغمه‌های سنتی که با صدای زنان دوباره جان می‌گیرند

گروه کُر «هم‌آوایی صداها» آثار خود را از ترانه‌های محلی سنتی، نغمه‌های متعلق به فرهنگ‌های گوناگون و همچنین قطعات موسیقی الهام می‌گیرد. بااین‌حال، فعالیت این گروه تنها به اجرای این آثار محدود نمی‌شود، بلکه اعضای آن با بازآفرینی هنری، تنظیم‌های چندصدایی، هماهنگی‌های معاصر و نگاه‌های تازه موسیقایی، به این ترانه‌ها رنگ‌وبویی متفاوت می‌بخشند.

اعضای گروه از شیوه‌ای آوازخوانی به نام «آکاپلا» (A cappella) استفاده می‌کنند؛ سبکی که در آن هیچ ساز موسیقی به کار نمی‌رود و تنها صداهای انسانی، لایه‌های گوناگون یک اثر موسیقایی را شکل می‌دهند. زنان در این شیوه گاهی از صدای خود همچون ساز موسیقی استفاده می‌کنند و در کنار یکدیگر، هماهنگی صوتی غنی و یکپارچه‌ای می‌آفرینند.

 

فرهنگ‌های گوناگون در پیوند با یک صدا

ویژگی متمایز گروه کُر «هم‌آوایی صداها» تنها به سبک موسیقایی آن محدود نمی‌شود، بلکه در گردهم آوردن زنان برای تجربه‌ای خلاقانه و مشترک نیز جلوه می‌یابد. زنانی از نسل‌ها و پیشینه‌های فرهنگی متفاوت، صداهای خود را به هم پیوند می‌زنند تا هر یک بخشی از روایتی موسیقایی و جمعی باشند.

این گروه با کنار هم قرار دادن صداهای متفاوت در قالب یک نغمه، ترانه‌های به‌جامانده از گذشته را به مخاطبان امروز پیوند می‌دهد و هم‌زمان، راه‌هایی برای ارتباط میان فرهنگ‌ها می‌گشاید. «هم‌آوایی صداها» بر این نکته تأکید دارد که موسیقی می‌تواند از تفاوت‌ها عبور کند و فضایی مشترک برای پیوند انسان‌ها بسازد.