روحيه احمد؛ استاد دانشگاهی که آواز را در کنار مسیر علمی خود ادامه داد
روحيه احمد، مدرس دانشگاه و خواننده گروه موسیقی عربی در مصر، با ادامه همزمان فعالیت علمی و هنری خود نشان داده است که آواز و استعداد هنری میتواند در کنار تحصیل و کار، به فرصتی برای خلاقیت، ارتباط با دیگران و تأثیرگذاری اجتماعی تبدیل شود.
إيمان سمير علی
مصر- دکتر روحيه احمد، اهل صعید مصر، همزمان در حوزه دانشگاهی فعالیت میکند و به موسیقی و آواز علاقهمند است؛ تجربهای که به گفته خودش نشان میدهد استعداد هنری میتواند در کنار موفقیت علمی و حرفهای قرار گیرد و حتی به منبعی برای خلاقیت، ارتباط با دیگران و خدمت به جامعه تبدیل شود.
روحیه احمد بهعنوان مدرس کمکی علوم پایه در دانشکده مهندسی دانشگاه «اسفنکس» فعالیت میکند و همزمان خواننده گروه موسیقی عربی اسیوط است. مسیر هنری او از کودکی آغاز شده و با وجود برخی موانع اجتماعی و کاری، ادامه پیدا کرده است.
آغاز مسیر با آموزش موسیقی
او میگوید علاقهاش به آواز از هفتسالگی و با حضور در گروه کر کاخ فرهنگ ابوتیج آغاز شد و تا دوره دبیرستان ادامه داشت. پس از آن، به دلیل نبود تعداد کافی خواننده بزرگسال در منطقه محل زندگیاش، به نوازندگی روی آورد.
روحیه احمد در دوران دبیرستان و دانشگاه نیز از موسیقی فاصله نگرفت و به آموزش کودکان در چند مرکز فرهنگی، از جمله کاخ فرهنگ ابوتیج، مرکز احمد بهاءالدین در الدویر، کاخ فرهنگ الغنایم و باشگاه قضات اسیوط پرداخت.
با گذشت زمان احساس کرد آموزش دیگران برایش کافی نیست و باید دوباره به تمرین شخصی و علاقهاش به آواز بازگردد. نقطه عطف زندگی هنری او زمانی بود که ایمن حلمی، آهنگساز، در جریان آموزش کودکان در مرکز احمد بهاءالدین صدای او را شنید و تشویقش کرد دوباره آواز را از سر بگیرد.
حضور در دومین گردهمایی فرهنگی صعید نیز نقطه مهم دیگری در مسیر او بود. او در جریان تمرین گروه موسیقی عربی با فعالیتهای این گروه آشنا شد و تصمیم گرفت برای تقویت استعداد و بازگشت جدیتر به عرصه آواز به آن بپیوندد.
«استعداد به انسان انرژی موفقیت میدهد»
روحیه احمد معتقد است فعالیت دانشگاهی و آواز با یکدیگر در تضاد نیستند و استعداد هنری حتی به موفقیت تحصیلی او کمک کرده است. او در سال نخست دانشگاه رتبه دوم ورودی خود را به دست آورد و در نوازندگی نیز رتبه سوم دانشگاه اسیوط را کسب کرد.
او میگوید در دوره دبیرستان نیز همزمان با تحصیل در مسابقات موسیقی شرکت میکرد.
روحیه احمد در ابتدای دانشگاه برای مدتی تلاش کرد به توصیه برخی افراد، فعالیت هنری را متوقف کند، اما این تصمیم دوام نیاورد. او میگوید به این نتیجه رسید که آواز برایش تنها یک سرگرمی نیست، بلکه فضایی ضروری برای فاصله گرفتن از فشارهای کاری و یکنواختی زندگی روزمره است.
به گفته او، تجربهاش نشان داده است که پرداختن به استعداد هنری نهتنها مانع موفقیت تحصیلی نیست، بلکه میتواند انرژی بیشتری برای تمرکز و خلاقیت ایجاد کند.
او علاقه خود به موسیقی را به دانشجویان نیز منتقل کرده و برخی از آنان را برای شرکت در برنامهها و مراسم دانشگاهی آموزش میدهد. تلاش میکند تمرینها را در زمانهای آزاد برگزار کند تا با کلاسها و جلسات آموزشی تداخل نداشته باشد.
روحیه احمد میگوید موسیقی به او کمک کرده ارتباط نزدیکتری با دانشجویان برقرار کند، بهویژه دانشجویانی که از شهرهای مختلف میآیند و مانند ساکنان شهرهایی که مراکز فرهنگی و آموزشی بیشتری دارند، بهراحتی امکان آموزش هنری ندارند.
او همچنین از شبکههای اجتماعی، از جمله تیکتاک، برای انتشار ویدیوهای اجراها و تمرینها استفاده میکند. این کار باعث شده دانشجویانی از دانشکدههای مختلف با او ارتباط بگیرند و برای تقویت استعدادهای آواز خود از او کمک بخواهند.
او میگوید دانشجویانی که در فعالیتهای هنری او شرکت میکنند، همزمان به موفقیت تحصیلی نیز توجه دارند و معتقد است سرگرمی و هنر میتواند به موفقیت کمک کند، نه اینکه مانع آن شود.
مخالفتها و چالشها
روحیه احمد در ابتدای فعالیت خود با مخالفتهایی درباره آواز خواندن یک دختر روبهرو شد؛ بهویژه از سوی برخی اعضای خانواده گسترده. با این حال، او بر ادامه مسیر خود اصرار کرد و تلاش داشت فعالیت هنریاش را در چارچوبی رسمی، معتبر و محترمانه دنبال کند.
او میگوید پایبندی به فعالیت در مراکز هنری شناختهشده و اثبات تواناییهایش باعث شد نگاه اطرافیان بهتدریج تغییر کند و مخالفتها جای خود را به تشویق و حمایت بدهد. به گفته او، خانواده نزدیکش همیشه حامی او بودهاند و بیشتر مخالفتها از سوی برخی بستگان مطرح شده بود.
او امیدوار است در آینده از صدایش برای ارائه پیامهای اجتماعی استفاده کند و به آثاری علاقه دارد که ارزش و معنا داشته باشند و به ارتقای سلیقه عمومی کمک کنند.
روحیه احمد مخالفتی با آوازهای عاشقانه ندارد، اما ترجیح میدهد این آثار از نظر موسیقی، شعر و ملودی در چارچوبی ارائه شوند که برای مخاطب احترام قائل باشد. او تاکنون سه ترانه منتشر کرده است: نخستین ترانه عاشقانه، دومین اثر با عنوان «مصر بتتكلم» و سومین اثر با نام «أميرة فؤادي». او اکنون برای انتشار ترانه چهارم آماده میشود که به گفته خودش ارزش هنری و پیامی انسانی خواهد داشت.
روحیه احمد باور دارد هنر فضایی برای بیان احساسات و رهایی از فشارهای زندگی است و استعداد، موهبتی است که میتوان از طریق آن احساسات را به انرژی خلاق تبدیل کرد.
او تجربه خود را اینگونه خلاصه میکند: هنر هیچوقت جایگزین تحصیل و کار نبوده، بلکه مکمل آنها بوده است؛ فرصتی برای بیان خود، ارتباط نزدیکتر با دانشجویان و خدمت به جامعه از طریق موسیقی.