نورشان عبدی

کوبانی- روز جهانی کارگر صحنه‌ای است که میزان تلاش زنان را، چه در خانه و چه بیرون از آن، به‌خوبی نشان می‌دهد. با وجود نقش مهم آنان در ساختن خانواده و جامعه، هنوز هم با بی‌توجهی و به حاشیه رانده شدن روبه‌رو هستند. در این روز، زنان بار دیگر خواهان به رسمیت شناخته شدن کارشان می‌شوند، از دستاوردهایشان دفاع می‌کنند و در برابر دیدگاهی که می‌کوشد آن‌ها را کنار بزند، ایستادگی می‌کنند.

از سال ۱۸۸۶ تاکنون، جهان در اول ماه مه، روز جهانی کارگر را به‌عنوان نمادی از همبستگی و قدردانی از تلاش‌های کارگران و زحمتکشان جشن می‌گیرد. در این میان، نقش زنان بیش از پیش برجسته است؛ چرا که در شکل‌گیری خانواده‌ای سالم و جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک نقش کلیدی دارند، چه در روژاوا، چه در خاورمیانه و چه در دیگر نقاط جهان. با این حال، با وجود همه‌ی این تلاش‌ها، بسیاری از زنان همچنان با نادیده‌گرفته شدن و کم‌ارزش شمرده شدن کارشان از سوی ذهنیت مردسالار و اقتدارگرا روبه‌رو هستند.

 

حفظ دستاوردها برای مقابله با نادیده‌انگاری

امینه محمود درباره‌ی اهمیت روز جهانی کارگر برای زنان روژاوا می‌گوید: زنان هم در خانه و هم بیرون از آن کار می‌کنند؛ آن‌ها هم‌زمان مسئول ساختن خانواده و مشارکت در جامعه‌اند و به همین دلیل، بیشترین بار تلاش و زحمت را در زندگی بر دوش دارند.

او توضیح می‌دهد که زحمت زنان اغلب نادیده گرفته می‌شود و آن‌طور که باید به رسمیت شناخته نمی‌شود. به گفته‌ی او، زنان در همه‌ی زمینه‌ها، خانه و کشاورزی گرفته تا نهادهای مختلف فعال‌اند، اما همچنان نگاه حاکم در جامعه تلاش‌هایشان را انکار می‌کند، دستاوردهایشان را نادیده می‌گیرد و حق دیده‌شدن را از آن‌ها می‌گیرد.

او می‌افزاید که زنان نقش اصلی در اداره‌ی خانواده و نظم‌بخشی به جامعه دارند، اما نگاه مردسالار با کنترل اراده‌ی آن‌ها و کم‌اهمیت جلوه دادن نقششان، تلاششان را بی‌ارزش می‌کند. به گفته‌ی او، حفظ دستاوردهای زنان و پاسداری از آنچه به‌دست آورده‌اند، راه مقابله با این نگاه و غلبه بر این بی‌توجهی‌هاست.

امینه محمود همچنین اشاره می‌کند که خدمات زنان اغلب با بی‌اعتنایی روبه‌رو می‌شود و آنچه یگان‌های مدافع زن تجربه می‌کنند، نمونه‌ی روشنی از این مسئله است. این نیروها با خطرناک‌ترین گروه‌های تروریستی جنگیده و آن‌ها را شکست داده‌اند، از جامعه دفاع کرده و فداکاری‌های بزرگی کرده‌اند؛ با این حال، هنوز از سوی دولت موقت سوریه به‌عنوان نیرویی رسمی به رسمیت شناخته نشده‌اند.

او می‌گوید جامعه بارها نقش و حتی وجود زنان را نادیده گرفته، در حالی که عبدالله اوجالان از حقوق زنان دفاع کرده و همواره در کنار زنانی ایستاده که مورد ظلم قرار گرفته یا تلاششان نادیده گرفته شده است.

 

قدردانی از کار زنان

صدیقه حبو نیز می‌گوید اول ماه مه برای هر کارگری، چه زن و چه مرد، معنای خاصی دارد؛ چون روزی است که ارزش تلاش برای داشتن زندگی شایسته را یادآوری می‌کند. او تأکید می‌کند که زنان برای ساختن زندگی بهتر تلاش می‌کنند و همین تلاش نوعی مقاومت است که نشان می‌دهد زن می‌تواند خانواده و جامعه را اداره کند و شریک اصلی در ساختن زندگی است.

او ادامه می‌دهد که نادیده گرفتن زحمت زنان به‌ویژه در چنین روزی که باید زمان مطالبه‌ی حقوق باشد، «غیرقابل قبول» است. به گفته‌ی او، زنان به تلاش برای به دست آوردن حقوقشان و نشان دادن نقش واقعی خود ادامه خواهند داد.

صدیقه حبو می‌گوید زنان توانایی کار هم در خانه و هم بیرون از آن را دارند؛ آن‌ها هم خانواده را اداره می‌کنند، هم فرزندان را پرورش می‌دهند و هم برای تأمین نیازهای زندگی کار می‌کنند. او می‌گوید خودش هم خانه‌اش را مدیریت می‌کند، هم فرزندانش را بزرگ می‌کند و هم از صبح تا شب در مغازه‌ی کوچکش کار می‌کند تا نیازهای خانواده‌اش را تأمین کند.

او تأکید می‌کند که در روز جهانی کارگر باید به بی‌توجهی‌هایی که نسبت به زنان وجود دارد توجه شود، زیرا هنوز در بسیاری از نقاط جهان، تلاش‌ها و دستاوردهای زنان نادیده گرفته می‌شود. او همچنین می‌گوید عبدالله اوجالان دیدگاه و فکری ارائه داده که به زنان کمک می‌کند خود را بهتر بشناسند، حقوقشان را مطالبه کنند و ارزش زحمت خود را درک کنند.

در پایان، صدیقه حبو بر این نکته تأکید می‌کند که هر زنی که در خانه با خشونت یا بی‌عدالتی روبه‌روست، باید خود را رها کند، محدودیت‌ها را بشکند و زنانی را که برای آزادی خود مبارزه می‌کنند، الگو قرار دهد؛ چرا که آن‌ها نیز برای حقوق و جایگاه خود در جامعه می‌جنگند.