۱۴ سال جنگ و آوارگی؛ روایت همدلی زنان روژاوا
در سایه ۱۴ سال جنگ و آوارگی، زنان روژاوای کردستان با راهاندازی فعالیتهای بشردوستانه، تلاش میکنند در کنار خانوادههای نیازمند بایستند و بخشی از بار بحرانهای انسانی و اقتصادی را کاهش دهند.
سورگُل شیخو
قامشلو- با تغییرات سیاسی در سوریه، بحرانهای انسانی و اقتصادی در این منطقه نیز افزایش یافته است. دولتهای کنونی بهدلیل تمرکز بر حفظ قدرت، مشکلات مردم را نادیده میگیرند، خلأهای موجود را پر نمیکنند و راهکاری برای بحرانهایی که جامعه با آن دستوپنجه نرم میکند، ارائه نمیدهند.
در روژاوای كوردستان، ادامه جنگ و آوارگی طی بیش از ۱۴ سال، بحرانهای عمیق انسانی و اقتصادی به همراه داشته است. در شرایطی که ثبات و اقتصاد عمومی آسیب دیده، مقاومت و سازمانیافتگی زنان به عاملی مهم برای حفظ موجودیت اجتماعی و تداوم زندگی تبدیل شده است.
گروهی از دختران و جوانان كورد در داخل و خارج از کشور، با هدف حمایت از خانوادههای كورد در روژاوای كوردستان و تنها نگذاشتن آنها در برابر مشکلات و رنجهایشان، تیمی برای ارائه کمکهای بشردوستانه تشکیل دادهاند.
اِوا نیز یکی از اعضای این تیم است. او با چهرهای شناختهشده در میان جامعه، در کنار خانوادهها حضور دارد و از محبوبیت و تأثیرگذاری مثبتی برخوردار است.
اِوا سیفوک از شهر قامشلو در روژاوای كوردستان، به مناسبت روز جهانی نیکوکاری که هر سال ۵ سپتامبر برگزار میشود، درباره فعالیتهای خود و مسئولیتهای افراد فعال در این حوزه سخن گفت.
کمک به هزاران خانواده
اِوا درباره نخستین گامهای خود برای کمک به مردم و شرایطی که جامعه در آن دوران تجربه میکرد، گفت:
«در سال ۲۰۲۱، با بسته شدن گذرگاههای مرزی و حملاتی که علیه مردم ما انجام شد، بحرانهای اقتصادی و انسانی شکل گرفت. آن زمان، من بهعنوان یک زن كورد، با حمایت افراد خیرخواه كورد در داخل و خارج از کشور، فعالیت بشردوستانه خود را با انتشار مطلبی در فیسبوک آغاز کردم. کمکهایی که دریافت میکردیم، میان خانوادهها توزیع و مستندسازی میکردیم و این فعالیت تا امروز ادامه داشته است.»
افزایش امید و اعتماد
اِوا درباره فواید فعالیتهای بشردوستانه، فراتر از ارائه کمکهای موقت، گفت:«فعالیتهای بشردوستانه امید و اعتماد را در جامعه افزایش میدهد، روابط اجتماعی را تقویت میکند و فرصتهای شغلی و آموزشی را برای افرادی که نیازمند حمایت هستند، فراهم میکند.»
چه نوع کمکهایی ارائه میشود؟
اِوا درباره کمکهایی که میان خانوادههای روژاوای كوردستان توزیع میشود، گفت:«بیشترین کمک ما به بیماران از طریق تأمین دارو است. همچنین حمایت روانی از زنان و کمکهای مورد نیاز دانشآموزان را ارائه میکنیم. برای خانوادههای کمبرخوردار نیز در ماه رمضان غذا آماده و توزیع میکنیم. همچنین همواره برای حمایت از آوارگان در تلاش بودهایم و بسیاری از نیازها و ضرورتهای آنها را تأمین کردهایم. البته فعالیتهای خیرخواهانه ما به این موارد محدود نمیشود و کارهای نیک دیگری نیز انجام میدهیم.»
فعالیتهای بشردوستانه راهحلهای فوری ارائه میدهند؛ اما دولت باید ریشه مشکلات را حل کند
اِوا تأکید کرد که افزایش فعالیتهای خیرخواهانه و ابتکارهای اجتماعی در شرایط کنونی بهتنهایی راهحل نیست و دولت باید عوامل اصلی فقر را برطرف کند؛ زیرا فعالیتهای خیریه نمیتوانند خلأهایی را که دولت قادر به رفع آنها نیست، بهطور کامل پر کنند.
او گفت: «ابتکارهای بشردوستانه و حمایت دولت هر دو مهم و ضروری هستند. فعالیتهای بشردوستانه کمکهای فوری و اضطراری ارائه میدهد، اما دولت کنونی باید ریشه فقر اجتماعی را بررسی و برای حل آن اقدام کند. بنابراین، مهمترین مسئله این است که جامعه و دولت در کنار یکدیگر برای حل مشکلات اقتصادی تلاش کنند.»
«نیاز خانوادهها فقط بستههای غذایی نیست»
اِوا گفت خانوادهها به دلیل فقر و مشکلات اجتماعی، تنها به بستههای غذایی نیاز ندارند و افزود: «خانوادهها فقط به غذا و پوشاک نیاز ندارند؛ آنها به همان اندازه به خدمات درمانی، آموزش و فرصتهای شغلی نیازمندند. دختران و زنان کمبرخوردار برای داشتن زندگیای همراه با کرامت، به حمایت نیاز دارند. دولت مسئول است برای دختران و جوانان كورد فرصتهای شغلی فراهم کند تا به دلیل نبود گزینههای مناسب، به مسیرهای آسیبزا کشیده نشوند.»
زندگی با کرامت
اِوا گفت خواسته مردم روژاوا، زندگی با کرامت در سرزمین خودشان است و افزود: «کمک، حمایت و همبستگی با یکدیگر برای مردم روژاوا موضوع تازهای نیست، اما پس از ۱۴ سال جنگ و آوارگی، خواسته آنها این است که با کرامت در سرزمین خود زندگی کنند. بحران سیاسی بر شرایط اقتصادی و انسانی تأثیر میگذارد، بحرانهای تازهای ایجاد میکند و بیشترین آسیب را به زنان، کودکان و خانوادهها وارد میکند. به همین دلیل دولت باید به این مسائل توجه کند.»
«شما تنها نیستید»
اِوا خطاب به زنان گفت: «شما تنها نیستید؛ همه ما پشتیبان شما هستیم، زیرا شما زنان، مادران، خواهران و امید این سرزمین هستید. هرچند من بهتنهایی نمیتوانم این بار را بر دوش بکشم، اما خانواده، دوستان، افراد خیرخواه و کسانی که در کنارم هستند، کمک میکنند تا بتوانیم برای سرزمین خود کارهای خوبی انجام دهیم.»
اِوا و فعالیتهای خیرخواهانه؛ داستان از کجا آغاز شد؟
اِوا با تأکید بر اینکه پس از پنج سال فعالیت مستمر همچنان به کار خود ادامه خواهد داد، گفت: «بهدلیل اعتمادی که جامعه به من دارد، سالها متوقف نشدم و از این پس نیز متوقف نخواهم شد. خودم با بحرانهای اقتصادی و فقر روبهرو بودهام؛ بنابراین برای اینکه فرد دیگری شرایطی را که من تجربه کردهام، تجربه نکند، این مسیر را آغاز کردم تا در کنار همه کسانی باشم که به کمک نیاز دارند.»
هدف فقط کمکرسانی است
اِوا درباره اهداف و برنامههای آینده خود گفت: «هدف من این نیست که نام و شهرت پیدا کنم؛ فقط میخواهم به هر خانوادهای که نیاز دارد کمک کنم. در آینده روی تشکیل یک تیم کار میکنیم که به مردم شهرهای روژاوای كوردستان کمک خواهد کرد. اکنون نیز مشغول ارائه کمکها هستیم.»