MEMİHAN HİLBİN ZEYDAN 

Wan - Kürt özgürlük mücadelesinde yaşamını yitirenlerin ardında kalan aileleri yakınlarının verdiği mücadele mirasına sahip çıkma sözü veriyor.

Geçtiğimiz haftalarda isimleri açıklanana Wan nüfusuna kayıtlı 65 kişinin yakınları, kurulan taziyelerde özgürlük ve barış mücadelesini sürdürme mesajını yeniliyor. 

Sakine Durmuş da (Nujîn Bawer) 2016 yılında Şirnex’in Cizîr ilçesinde yaşamını yitirdi. Sakine Durmuş’un ailesi ondan yıllarca haber alamadı. Aldıkları ilk ve son haber yaşamını yitirdiği haberiydi.

Sakine Durmuş 19 yaşındayken yastığının altına bıraktığı mektubun ardından özgürlük hareketine katıldı. Annesi onu, “O çok cesurdu, hiçbir şeyden geri durmazdı” diyerek anlatırken, kızının onurlu bir yolda yaşamını yitirdiğini söylüyor.

Onursuz bir yaşamı kabul etmeyip göç yollarına düştüler

Sakine Durmuş 10 çocuklu bir ailenin 8’inci çocuğu olarak dünyaya gelir. Henüz çocukken ailesi koruculuk dayatmasını kabul etmedikleri için önce Wan’a ardından Balıkesir’e göç eder. 2011 yılında aile tekrar Wan’a döner. Yurtsever bir ailede büyüyen Sakine Durmuş da bu süreçte gençlik çalışmalarında yer alır.

Tekrar Kürdistan topraklarına döndüklerinde 19 yaşında olan Sakine Durmuş, yastığının altına bir mektup ve yeni aldıkları çamaşır makinesinin bir taksitini olan parayı bırakarak, 2011 yılında harekete katılır. 5 yıl sonra 2016 yılında 24 yaşındayken Cizîr’de yaşamını yitirir.

Sakine Durmuş’un annesi Durmiye Durmuş kızını şu sözlerle anlatıyor: “Komşuları, arkadaşları hepsini kardeşi gibi görürdü. Aileden sayardı. Arkadaş canlısıydı arkadaşlarıyla çok zaman geçirirdi. Çok güzel, iyi bir çocuktu. Her yerde tavrı aynıydı. Köyde, Wan’da, Balıkesir’de. Okula Wan’da başladı çünkü köyde okul yoktu”

‘Kızım çok cesurdu, hiçbir şeyden geri durmazdı’

Durmiye Durmuş, “Sakine gençlik çalışmalarda yer alıyordu. Gençlik korusundaydı. Sürekli arkadaşlarıyla bir araya geliyordu. Newroz için iplerden yeşil, sarı, kırmızı renklerde aksesuarlar hazırlıyordu. Hala saklıyorum. Hiçbir şeyden geri durmazdı. Kendisini hep öne atardı. Çok cesurdu” diyor.

Kızının özgürlük mücadelesine katıldığını bıraktığı mektuptan öğrendiğini söylüyor anne Durmiye Durmuş ve sözlerine şöyle devam ediyor: “Sabah kalkıp işe gitti akşam bekledim ama gelmedi. Gittiğinde liseyi bitirmişti 19 yaşındaydı. Son gördüğümde hiçbir şey demedi bana her zamanki gibiydi, keyifliydi. Hep öyleydi zaten yüzünü astığını hiç görmedim. Benden helallik istemedi. Akşam gelmeyince yatağına baktım yastığını altında bir kağıt ve eve bir makine almıştı onun son taksiti olan bir miktar para bırakmıştı. Gittikten sonra ne haber aldık ne de bir yerde gördük. En son bu yıl şehadet haberini aldık.”

‘Yoldaşlarının başı sağ olsun’

Kızının ölüm haberi karşısında büyük bir acı duyduğunu belirtiyor Durmiye Durmuş, duygularını şöyle ifade ediyor: “Önderliğin, yoldaşlarının başı sağ olsun. Gitti göremedim, ne oldu, nasıl oldu bilemeden kaybettim. Kutsal ve onurlu bir yoldan gitti. O yol onurun yoludur. Önderliğin, yoldaşlarının, şerefli Kürt halkının başı sağ olsun.”

Anne Durmiye Durmuş son olarak barış istediğinin altını çizerek, “Önderliğe güveniyoruz. Önderlik yeni bir yol açtı. Bizler de barış, kardeşlik istiyoruz. Artık kimsenin kanının dökülmesini istemiyorum” diyor.